Jakiś czas temu szukałem w Internecie informacji na temat tego jakie są normy emisji hałasu, które musi spełniać układ wydechowy motoroweru/motocykla do pojemności 125ccm i powyżej tej pojemności. Przez przypadek trafiłem na strony jednego z portali informacyjnych, na którym znalazłem upragnioną odpowiedź w artykule dotyczącym motocyklistów jeżdżących na głośnych wydechach. Na wiosnę, w sezonie ogórkowym w branży medialnej, wypadało w jakiś sposób zapełnić pustki na portalu, na przykład pisząc o tym, jak to motocykliści uświadamiają ludziom za pomocą swoich głośnych wydechów, że jest już coraz cieplej. Wydawało mi się, że takie podniecanie się tym tematem to tylko specjalność mediów. W końcu jakie znaczenie ma to, że motocykl ma cichy czy głośny wydech, skoro przejeżdża koło ludzi tak szybko, że słychać go tylko kilka sekund? Jak się okazuje dla niektórych bardzo duże, powiedziałbym nawet, że do przesady. Nie, nie będę w tym miejscu pisał o tym, że najbardziej obrywa się kierowcom ścigaczy i że jest to niesprawiedliwe wobec tego jak ryczą wydechy niektórych chopperów, bobberów i customów. Napiszę natomiast o komentarzach niektórych ludzi, jakie pojawiły się pod artykułem. Czy myślicie, że jeżdżący na głośnych wydechach motocykliści mogą być powodem do tego, aby ktoś celowo stworzył niebezpieczeństwo na drodze? Jeśli nie, przeczytajcie co pisze Heniek:

“Z sąsiadem rozwiązaliśmy problem głośnych nocnych jeźdźców. Na zakręcie kilka razy wieczorem wylaliśmy olej…jeden dureń się połamał – jeździ teraz na 4rech kółkach nie na dwóch. I od tego czasu mamy spokój z motowariatami na osiedlu”

Czyżby prowokacja? A może sama prawda? Można by się tym nie przejąć, gdyby nie to, że jest wielu ludzi, którzy pałają nienawiścią do motocyklistów. taki_dziadek stwierdził:

“Lepszy od oleju jest towot.W nocy zupełnie niewidoczny na asfalcie,a czyni cuda! nasmaruje każdy mechanizm:) U mnie też już jest spokój. Na szczęście nie były to ścigacze (tylko małolaty na skuterach) ale po kilku nocnych wywrotkach chyba zrozumieli, że na mojej ulicy są niemile widziani. I od wakacji 2010 mam błogi spokój!”

Choć wypowiedzi pod artykułem było niewiele, bo raptem jedna strona, to tego typu wypowiedzi było więcej. Można domniemywać, czy wypisywała je jedna osoba nakręcając atmosferę, czy też nie, ale pewnym jest, że można sobie podnieść ciśnienie. Przykładowe słowa:

“Ale za to jest skuteczny (powyższy sposób – przyp. red.). Ja chyba zrobię podobnie,bo na zrozumienie u tych zakutych łbów nie ma co liczyć. Mnie zwyzywali i grozili pobiciem jak POPROSIŁEM grzecznie o zmianę miejsca nocnych wyścigów z uwagi na ciężko chore dziecko”

W ten sposób Michał argumentuje, że działanie w ten sposób jest lepsze,  niż nagłośnienie sprawy wśród policji czy straży miejskiej. Wypowiedzi Henia i jemu podobnych entuzjastów załatwiania sprawy po swojemu spotkały się z różnego rodzaju odzewem:

“Mam nadzieję, że żartujesz! Bo w głowie mi się nie mieści, aby twoja cisza była ważniejsza od czyjegoś życia! Przeszkadza ci motocyklista? To kup sobie zatyczki do uszu, a nie wylewaj oleju na jezdnie! Przez ciebie ktoś może zginąć! Pomyślałeś o tym?”

- oburza się Kaska, jedna z wielu osób zbulwersowanych wypowiedziami ludzi skłonnych do doprowadzenia ludzi do kalectwa, byleby jak najłatwiej rozwiązać problem nocnych hałasów. Niektórzy ludzie nie są już tak wstrzemięźliwi w słowach i piszą wprost, tak jak antyheniek:

“Życzę twojej rodzinie heniu dokładnie tego co żeś zrobił z sąsiadem motocykliście, a tobie dużo zdrowia i siły żebyś ich mógł opłakiwać.”

,czy też jak ccc:

“Idiota!!! Pewnie któregoś razu sam wpadniesz na takiej plamie oleju w poślizg jadąc samochodem i zginie cała twoja rodzina albo zostaną kalekami!!!”

Przez niektórych przemawia głos rozsądku, tak jak w przypadku Melona czy zuzzy:

“Heniek… metoda drastyczna. Nie popieram. Sam jestem motocyklistą i też wk…ia mnie jak barany hałasują do 3 nad ranem głównie w weekendy. Może Staraż Miejska lub Policja mogłyby pomóc?”

“w takich sytuacjach to się na policje dzwoni jak wjadą kilka razy i złapią kilku to się uspokoją i przestaną hałasować na osiedlach ale jak widzę lepiej jest komuś życie uszkodzić niż pomyśleć. przecież rozlewając olej mógł jechać ktoś skuterem, nawet samochodem i wpadnie w poślizg i może komuś zrobić krzywdę niewinnemu bo ty miałeś taki świetny pomysł. Zanim zrobisz to pomyśl”

Pozostaje pytanie, czy w naszym społeczeństwie jest więcej takich osób jak Zuzza, czy jak Heniek?

Jeżeli problem jest naprawdę tak dotkliwy, to na pewno nie zauważyła go tylko jedna osoba, ale większość mieszkańców bloków, przy których położona jest feralna ulica. Czy tak wielkim problemem jest zgłoszenie takiego faktu na Policję czy Straż Miejską? W przypadku, gdy problem będzie występował nadal nic nie stoi na przeszkodzie, by zebrać podpisy pod petycją do władz miasta/dzielnicy o ustanowienie na danej ulicy ograniczeń prędkości i zastosowanie progów zwalniających. W przypadku naprawdę poważnego problemu wiele da się załatwić za pomocą obywatelskiej inicjatywy, która zapewni taki sam spokój w nocy, a nie pozbawi kogoś zdrowia.

O czym myśli przeciętny motocyklista, gdy wyjeżdża w trasę? Od teraz zapewne także o tym, że wejście niektórym ludziom w drogę może się skończyć na spotkaniu gumy z tawotem, a ciała z asfaltem. A gdy się myśli o takich rzeczach jakoś człowieka ciągnie jak najdalej od miasta i cywilizacji…

Wiadomo, im więcej mocy pod manetką, tym więcej frajdy z jazdy. Wielu ludzi kupujący 125-tki kierują się przede wszystkim dobrą opinią wśród użytkowników danego pojazdu, a także niską ceną. Mam na celu przedstawienie najtańszych z możliwych motocykli o poj. 125cm3 z dalekiego wschodu, które wbrew opiniom potrafią przysporzyć wiele frajdy z jazdy.

Zipp Pro 125 – swoim wyglądem z całą pewnością nie przypomina czegoś, co ma tylko 11KM. Sportowy wygląd, dobre osiągi, niskie spalanie – to główne atuty Pro 125. Jednocylindrowa, czterosuwowa jednostka napędowa chłodzona powietrzem, zasilana gaźnikiem o mocy 11KM w zupełności daję radę – wszystko to sprawia, że 105-115km/h to dla niego żaden problem. Cena motocykla na poziomie 4800 zł za nowy pojazd z gwarancją, to dwa razy mniej, niż w przypadku Hondy CBR125R i blisko trzy razy mniej, niż w przypadku Yamahy YZF125. Poszukujesz mocnych doznań? Wybierz Pro125!

Zipp Manic 125 – to jeden z najtańszych, fabrycznie nowych motocykli z silnikiem o poj. 125cm3 w Polsce! Na próżno szukać tam jakichkolwiek wodotrysków. Prostota, wystarczająco mocny silnik (o mocy 11KM) oraz niskie spalanie – to może się podobać! To wszystko sprawia, że ten oto “powietrzak” może osiągnąć 100km/h. Idealny dla każdego, kto potrzebuje taniego, ekonomicznego, a zarazem dość szybkiego środka transportu.

Romet Zetka 125 – jeden z najbardziej rozpoznawanych modeli marki Romet, szalenie przypominający Yamahę YBR. Rasowy wygląd, ciekawa sylwetka, niskie spalanie – oto oblicze Zetki. Czterosuwowy, 11-konny silnik o poj. 125cm3 daję radę, bez problemu można przyprawić się o szybsze bicie serca. Poszukujesz rasowego motocykla? Zwróć uwagę na Zetkę! To wszystko już od 3499zł (rocznik 2010).

Romet CRS 125 – przeznaczony dla tych, którzy kochają jazdę po bezdrożach a także terenach leśnych. Kupując supermoto lub enduro za ok. 4199zł, otrzymujemy wypasiony jednoślad z czterosuwowym silnikiem o poj. 125cm3, chłodzony powietrzem. Może nie będzie on królem mocy, ale na prawdę można nieźle poszaleć. Idealny do nauki dla początkujących, lubiących wypady poza asfaltowe drogi. Szukasz ponad przeciętnych wrażeń? Wybierz CRS125!

Barton Fighter 110 – jeden z najbardziej rozpoznawanych motorowerów dla Polskich drogach, którzy doczekał się także wersji 110cm3. Dobry, niezawodny, polecany wśród użytkowników tego pojazdu. Maksymalną moc jaką uzyskuje to 11KM, wytwarzaną poprzez jednocylindrowy, czterosuwowy silnik. Sprawia to, że po przekręceniu w dół manetki motocykl może poruszać się z realną prędkością wynoszącą 110km/h. Szukasz nowego, rasowego, taniego motocykla? Wybierz Fightera!

Największą ciekawostką wszystkich przedstawionych motocykli to silnik – wszystkie te jednoślady posiadają jednostki o podobnej mocy (wynoszącej 11KM). Mogą się one różnić jedynie ustawieniem cylindra (pionowym lub poziomym) a także materiałem z jakiego zostały wykonane (żeliwo lub aluminium). Pewno większość z was teraz zastanawia się “Jak to się będzie sprawować po 10.000km?”. Przecież te motocykle nie kosztują zbyt wiele, toteż materiały z których zostały wykonane nie są takie trwałe. Sądzę, że każdy powinien wiedzieć – „jak się dba, tak się ma”.

W Polsce wzrosną ceny. W związku ze spadkiem wartości złotego, w przypadku utrzymania się tego trendu importerzy będą zmuszeni do podniesienia kosztów zakupu. Nieoficjalnie kilku przedstawicieli znanych marek już zapowiedziało podwyżki w sezonie 2012. To zdecydowanie wpłynie na polski rynek nowych pojazdów, w szczególności tych produkowanych na zachodzie Europy.
Jeszcze większym zainteresowaniem cieszyć się będą produkty średniej i niskiej półki cenowej. Możliwe, że produkty sygnowane logo Toros czy Router, których cena nie przekraczała w ubiegłym sezonie 1700 PLN poraz kolejny odniosą wielki sukces. To dobra informacja dla wszystkich producentów i importerów skuterów o dalekowschodnim rodowodzie. Kontrast cenowy może być jeszcze wyraźniejszy.

Czy umocnienie złotówki w stosunku do euro i dolara w przyszłym roku jest w stanie nas uchronić przed ewentualnymi podwyżkami? Raczej nie. Przełom sezonów to moment w którym importerzy zamawiają asortyment na niemal cały rok. Nawet jeśli za sześć miesięcy kurs będzie bardziej atrakcyjny to raczej nikt nie zaryzykuje zmiany cennika ustalanego w pierwszym kwartale 2012.

Czy konsument jest w stanie uchronić się przed wzrostami? Tak, jednak wymarzony skuter, motorower czy motocykl warto kupić w ramach wyprzedaży roczników. Wiele jednośladów tkwi jeszcze w magazynach dealerów i przedstawicieli producentów na Polskę. Zyskujemy wartość różnicy kursowej i dodatkowo zyskujemy rabaty związane z chęcią pozbycia się egzemplarzy wyprodukowanych w roku 2011. To dobra okazja do nabycia pełnowartościowego pojazdu nawet o kilkanaście procent taniej, o czym pisało Skuterowo.com przed rokiem.

Czy jeśli wymarzony model jest teraz niedostępny to należy panikować? Raczej nie. Podwyżki jeśli będą miały miejsce to nie powinny przekroczyć 5-15% dotychczasowej wartości.

Wzrosty cen to nie wszystko. Więcej zależy od nastrojów konsumentów i kosztów tankowania samochodów. Z jednej strony zaniepokojone sytuacją gospodarczą społeczeństwo będzie wstrzymywać się z zakupem jednośladów, z drugiej można będzie liczyć na to, że pragmatycy przesiądą się na skutery ze względu jakie generują one oszczędności. Branżę powinny cieszyć też podwyżki cen biletów komunikacji miejskiej, które wiele samorządów planuje na rok 2012. Skuterowo.com już kilka miesięcy temu udowodniło, że jednoślad jest w eksploatacji najtańszym i najszybszym środkiem transportu.

Sprzedaż 2012. Skuterowo.com szacuje, że mimo niepewnej sytuacji w strefie Euro polski rynek nie jest zagrożony recesją. Optymizm konsumencki jaki obserwujemy na terenie kraju z pewnością nie zostanie w przeciągu kilku miesięcy zdławiony przed subiektywne i obiektywne czynniki gospodarcze. W kryzysie i w dobie wysokich cen paliw oszczędni będą mogli łatwo zredukować koszty dojazdów do pracy. Powyższe zależności mogą sprawić, że bilans sprzedaży w porównaniu z poprzednimi latami zostanie zachowany zwłaszcza wśród producentów i importerów skuterów oraz motorowerów średniej i niskiej półki cenowej.

Fot.: Skuterowo.com

Nagle jego oczom, które dawno już nie zaznały podmuchu wiatru wymieszanego z owadami, ukazuje się kilka spostrzeżeń odnośnie zagrożeń czyhających na biednego skuterzystę poruszającego się w środowisku miejsko – korkowym.

Zatem do rzeczy!

Dzisiaj rano kolejny raz przeciskałem się przez całkowicie zakorkowaną drogę dojazdową do jednego z naszych pięknych miast i zauważyłem, że każdy mijany przeze mnie pojazd stwarzał nieco inne zagrożenia.

Uwaga na lusterka. Lusterko boczne stojącego w korku samochodu to wróg numer 1 każdego skuterzysty i motocyklisty. Nie dość, że mało który katamaraniarz w nie patrzy to jeszcze łatwo o nie zawadzić. A takie lusterko może kosztować sporo… nawet kilka tysięcy złotych polskich!

O ile lusterko zwykłej osobówki jest zazwyczaj dość nisko i kierownica skutera przechodzi górą z dużym marginesem bezpieczeństwa, to już w autach typu SUV, busach i dostawczakach jest prawie na równi z kierownicą skutera. To są auta wysokiego ryzyka i trzeba przy nich szczególnie uważać. Lusterka TIRów z kolei są mniej więcej na wysokości czaszki skuterzysty, można zawadzić czerepem…

Wysokim ryzykiem obarczone jest przejeżdżanie pomiędzy autami stojącymi lusterko w lusterko, nie mamy wtedy miejsca na slalom. W tej sytuacji lepiej poczekać.

Najłatwiej minąć auta stojące na „suwak”. Można pomiędzy nimi wykonać niewielki slalom, aby nie zawadzić żadnego.

Warto rozstawić szeroko łokcie, tak aby „wystawały” one możliwie tak daleko, jaki jest rozstaw naszych lusterek. Wtedy nasz mózg wie jak szerokim pojazdem jedzie i ma lepszą orientację w jaką szczelinę wejdzie a w jaką nie.

TIR – przyjaciel czy wróg? Kolejnym utrudnieniem są TIRy i inne długie pojazdy typu autobus, laweta, osobówka z przyczepką. Jadąc po łuku nieco „zachodzą” i jeśli niefortunnie znajdziemy się obok takiego cuda w momencie gdy skręca – może nas mimowolnie zahaczyć. Podobnie niebezpieczna jest sytuacja, gdy nasz pas ruchu jeszcze stoi i my wraz z nim, a TIR obok już rusza. Jego wystające elementy, klamry, paski, naczepa, przyczepa mogą zawadzić o nas. Krótka rada – obok długich pojazdów przejeżdżać tylko wtedy gdy jesteśmy absolutnie pewni że jest dosyć miejsca i możemy je możliwie szybko i sprawnie minąć. Lepiej nie stawać obok TIRa  jeśli jest ryzyko, że on ruszy a my nie będziemy mieli takiej możliwości.

Wjeżdżając tuż przed kabinę każdej ciężarówki trzeba pamiętać, że kierowca siedzi dość wysoko i głęboko na swojej grzędzie i może wcale nie widzieć co się dzieje tuż przed „maską”. Może nas nieopatrznie wpracować w tyłek poprzedzającego pojazdu.

Uwaga na nogi. Kończyny dolne dla skuterzysty to niezmiernie ważne elementy ciała. Dbajmy o nie! Kiedy stoimy, nasze cenne kulasy są najbardziej wystającymi elementami skutera. Warto podeprzeć się nogą od strony bezpiecznej – czyli od tej, od której nie przejeżdżają samochody.

Podobnie podczas jazdy. Kolanka trzymamy ciaśniutko, nie łapiemy wiatru w krocze. Zmniejszy to ryzyko urazu kolan.

Pasażer – twój wróg. Fajnie jest przyszpanować przed kolegą lub jeszcze lepiej koleżanką wiezioną na tylnym siedzeniu jak sprawnie się poruszamy kiedy „te j… ch… tkwią w tych p… korkach” jak mawiał Adaś Miauczyński w „Dniu Świra”. To zły pomysł.

Pasażer kolebiąc się na boki może bardzo łatwo wytrącić nas z równowagi przenosząc niespodziewanie środek ciężkości. Pomijam już fakt, że ów pasażer może nas wytrącić także z równowagi psychicznej kiedy zrzędzi: „oj jak blisko”, „uważaj”, „zwolnij”, „nie wciskaj się” w najmniej odpowiednim momencie.  Przewożenie pasażera znacznie utrudnia jazdę. W korku – nie polecam.

Inny jednoślad. Inny użytkownik drogi mknący na dwóch kółkach jest czasem trudniejszym partnerem do jazdy niż samochód. Wynika to z faktu, że podobnie jak my wciska się i prze do przodu.

Najlepiej jest unikać jazdy „ja z lewej, on z prawej”, ponieważ katamaraniarz może nie zauważyć któregoś z was i chcąc ustąpić jednemu, zajedzie drogę drugiemu. Warto jechać gęsiego.  Przyjęło się, że „dawcy” jadą pierwszą szczeliną licząc od lewej pomiędzy sznurami samochodów na drodze wielopasmowej. Bezpieczniej się temu podporządkować.

Uwaga na uprzejmych. Zdarzają się puszkarze, którzy za wszelką cenę chcą kogoś „puścić”. Zatrzymują się przed pasami kiedy pieszy wyszedł ze sklepu i dopiero się zastanawia czy już wracać do domu, czy jeszcze iść na piwo. Ale kierowca już stoi i czeka. To oczywiście przejaskrawiony żart, ale sprawa poważna. Podczas przejazdu przez pasy, skrzyżowanie lepiej jest założyć, że zza takiego „puszczacza” zaraz wyłoni się człowiek, pojazd lub inna struktura drogowa. Zachowajmy czujność!

Wszystkie powyższe uwagi są wyłącznie indywidualnymi spostrzeżeniami i opiniami autora. Może komuś pomogą, może nie. Każdy powinien mieć własny „sposób na korki”, swoją prędkość i swój temperament na miarę swoich możliwości. Nie należy artykułu postrzegać jako namowy do agresywnej jazdy. Zawsze należy przede wszystkim przestrzegać przepisów ruchu drogowego , zachować zdrowy rozsądek, bezpieczeństwo i kulturę na drodze. Namawiam do jeszcze jednej rzeczy – mianowicie do uprzejmości. Kiedy ktoś ustąpi miejsca chociaż trochę – podziękuj, sam nie blokuj przejazdu. To procentuje, następnego dnia na tej samej trasie ustąpi już nie jeden puszkarz, ale trzech. Jeśli i to docenisz prostym gestem, następnego dnia ustąpi już 9-ciu. Oby do wiosny, szerokości!

Fot.: Skuterowo.com

Skuter możesz kupić już za 2500 PLN. Koszt zwróci się po nieco ponad roku. Przez ten czas nie stoisz w korkach.

Co wybrać zatem, aby podróżować najtaniej? Zwykły samochód z benzynowym silnikiem, diesela, LPG, a może mały skuter? Dla czterech kółek kalkulacji dokonał  Dariusz Dobosz z Moto.pl: Przyjmijmy na początek, że litr benzyny E95 kosztuje średnio 5,12 zł, litr oleju napędowego 4,94 zł a autogazu 2,44 zł (najniższe notowania wojewódzkie z dnia 4.06.2011). Gdyby przyjąć, że każdy z kierowców dosiada tej samej klasy auta, na przykład kompaktowego Volkswagena Golfa V z 2007 r. z benzynowym silnikiem 1.6 (102 KM) spalającego średnio 7,4 l/100 km, z tą samą jednostką napędową ale z instalacją LPG spalającego średnio 10 l/100 km autogazu i turbodieslem 1.9 TDI (90 KM), spalającego średnio 5,1 l/100 km, to koszt przejechania 100 km benzyniakiem wyniesie 37,88 zł, turbodieslem 25,19 zł a „gazowcem” 24,40 zł.
Skuterowo.com z kolei wylicza, że koszt przejechania 100 km skuterem to zaledwie 12.80 PLN i to bez stania w korkach przez 8 miesięcy w roku. Zastanawiającym jest fakt, dlaczego w kontekście drożyzny na stacjach powszechnie w mediach nie wspomina się o jednośladach jako najtańszym środku transportu? Argumentów za zamianą czterech kółek na dwa jest sporo, prześledźmy wszystkie argumenty wysuwane przez Użytkowników Skuterowo.com:

Przesiadając się na skuter można poczuć się wolnym. Wolnym od korków i tłoków w autobusie. Wsiadasz na skuter i przejeżdżasz pod miejsce pracy zdecydowanie szybciej niż samochodem. O autobusie nie wspominając, bo odpada czas oczekiwania na przystanku i dodatkowo autobus również w korku stoi. A do tego ile można zaoszczędzić?! Przejazd skuterem spalającym 2.5l na dystansie 100 km kosztuje tylko 13,25 zł. Samochód w korku pali pewnie Z 10l. Oszczędność widać gołym okiem. Kupując markowy skuter dodatkowo zaoszczędzisz dużo pieniędzy na przeglądach, bowiem dobry skuter jest w stanie bez awarii przejechać ponad 20 000 km. Jazda chińskim skuterem też jest tańsza niż jazda samochodem, mimo tego, że częściej trzeba go serwisować. Zdarzają się jednak przypadki, że chiński skuter przejechał 30 000 km nawet bez wymiany paska! Jednak nie samą pracą żyje człowiek. W weekend możesz wsiąść na skuter i pojechać w ciekawe miejsce. Możesz pojechać na zakupy do centrum miasta, postawić skuter pod sklepem, nie płacąc opłat parkingowych z których jest zwolniony. Chcesz gdzieś dojechać i na pewnym odcinku drogi widzisz zakaz wjazdu pojazdów silnikowych (np. deptaki, mola itp) ? Nie ma problemu – możesz podprowadzić skuter, bowiem w tym momencie jest traktowany jako rower. Korzyści jest wiele. Twój wybór.

~madi

Do kiedy nie otrzymałem karty motorowerowej, pchałem się komuniacją miejską. Kiedyś pani dmuchała mi prosto w twarz a zapach z jej jamy ustnej. Był baaardzo nieciekawy.
Kiedy udało mi się siedzieć, to w piątkowy korek do domu jechałem ok 2h i rozmarzałem się jak to będzie ze skuterem…
Teraz jestem bardzo szczęśliwy,- posiadam skuter i mam do niego uprawnienia, do domu w piątek zamiast 2h to max. 30 min.

Kiedy się coś zepsuje, zawszę moge to naprawić sam, z pomocą użytkowników Skuterowo.com
Reasumując :
- Niekiedy wychodzi mnie taniej paliwo do skutera niż do komunikacji miejskiej bilet
- Zawsze dowozi pod punkt docelowy
- Łatwa naprawa
- Możliwość przeprowadzenia skutera przez pasy gdy np. nie ma możliwości zawracania
- Można ruszać ze świateł jako 1, a nie czekać na ‘swoją kolei’ (łatwo przecisnąć się między autami)
- To bezcenne uczucie kiedy mijasz auta w korkach i masz świadomość, że w tym momencie to ty jesteś królem szoszy ;)

~dodge

Dystans do pracy i spowrotem: 400km/mc

Trasa: Warszawa Bemowo – Warszawa Ochota

Bilet miesięczny: 90zł (w tym jedna przesiadka po drodze)
Samochód: 112 zł (auto żony na LPG) lub 16 2zł (moje auto z silnikiem diesla)
Skuter: 65 zł

Do tego pełna wolność jeśli chodzi o parkowanie, poruszanie się bez korków.

~klekocix

Wymija się korki. Na światłach można sobie podjechać i nie czekać tylko ruszyć od razu. Samochodem trzeba by było kilka zmian świateł stać. Nie trzeba stać w pełnych autobusach, gdzie ledwo się człowiek mieści. Skuter zajmuje mało miejsca w garażu, więc to raczej nie problem. Można jeździć rekreacyjnie. Zamiast płacić majątek za benzynę jeżdżąc tyle samo płacisz mniej. Wszędzie się skuter wciśnie, więc nie ma z niczym problemu.

Poza tym, można korzystać ze Skuterowo.com

~Ryglos

Jadąc skuterem drwię z korków, płacę za benzynę mniej niż za bilet komunikacji, nie muszę się martwić czy zmieszczę się do pociągu lub tramwaju i czy nie trafię akurat nosem na spoconą pachę współpasażera, jestem szybszy od samochodu i autobusu, podjeżdżam pod same drzwi sklepu i zawsze mam darmowe miejsce parkingowe, jadę bez obaw zamnkniętym mostem śląsko- dąbrowskim. w razie potrzeby mogę zsiąść ze skutera i podprowadzić go jako “pieszy prowadzący rower” przez pasy, po chodniku, przez środek Starówki czy przez zakaz wjazdu. i najważniejsze… kiedy biorę dziewczynę jako pasażera mogę powiedzieć “musisz się trochę przytulić, oczywiście dla bezpieczeństwa…”

~roomcajz

Niskie koszty eksploatacji i serwisu, niezależność od sytuacji drogowej i miejsc parkingowych, poczucie wolności to najczęściej padające “za”. Czy zatem biorąc do ręki kalkulator i pragmatycznie analizując sytuację w miastach nie warto zastanowić się nad zakupem skutera?

Martwe prawo. W Polsce do kontroli motorowerów pod kątem rozwijanych prędkości dochodzi niezwykle rzadko. W środowisku istnieje przekonanie właścicieli małych jednośladów,  że przez Policję są traktowani mniej priorytetowo. Nie ma się co dziwić. Dla stróżów prawa o wiele ważniejsze jest skupienie się na piratach pędzących 100 km/h w terenie zabudowanym, niż na skuterze przekraczającym prędkość o 10 czy 15 km/h. Jeśli dochodzi już do kontroli to głównie ze względu na rażące naruszenia i przekroczenia ograniczeń. Słowem, trzeba się nieco postarać.

Prędkość pół biedy. Pojemność naraża na konsekwencje. W gorszej sytuacji są skuterowcy, którzy trwale zmieniają specyfikację jednostki napędowej. Zwiększanie pojemności ponad ustawowe 50 ccm jest bardzo łatwe do udowodnienia, zwłaszcza w przypadku badania pojazdu po spowodowaniu kolizji drogowej. Wówczas właściciel/kierowca może liczyć się z sankcjami w postaci podstępowania zwrotnego ze strony ubezpieczyciela. Co to takiego? To żądanie zwrotu poniesionych kosztów. Z jakiego tytułu? Z tytułu niespełnienia warunków umowy ubezpieczenia OC. Deklarowaliśmy, że pojazd spełnia wymagania w zakresie typu określanym mianem “motorower”. Jednak w chwili zdarzenia nasz skuter był w świetle przepisów motocyklem.

Odblokowany = bezpieczniejszy? W niektórych sytuacjach tak, o czym pisało Skuterowo.com na swoich stronach przed rokiem. Z licznych doświadczeń użytkowników skuterów wynika, że większa rezerwa mocy pod prawą ręką często sprawiała, że cało wychodziło się z opresji. Sam niejednokrotnie przekonałem się o tym, że zapas energii ukryty w skuterze może pomóc uniknąć niebezpiecznych sytuacji.

Prawo do zmiany? Jeśli nie istnieje możliwość skutecznego egzekwowania postanowień prawa o ruchu drogowym to powinno się znowelizować przepisy. Wśród propozycji padały rozwiązania znoszące limit 45 km/h dla użytkowników skuterów powyżej 25 roku życia, którzy wedle statystyk KGP powodują o wiele mniej zdarzeń drogowych, niż ich młodsi kierowcy. Czy poparłbyś takie kompromisowe rozwiązanie?

Prawo Jazdy AD 2012 dużo trudniejsze. Egzamin teoretyczny dotąd był bułką z masłem. Nie zdawali tylko ci, którzy naprawdę nie przygotowywali się do testu. Cała pula pytań była i jeszcze jest dostępna publicznie. Przejrzenie wszystkich zajmowało maksymalnie 2 godziny. Poświęcenie kilku godzin nauki niemal gwarantowało sukces przy pierwszym podejściu. Teraz się to zmieni. Na zadania będzie trzeba odpowiadać ad hoc. Na monitorze zostanie nam ukazana konkretna sytuacja drogowa. Czas na odpowiedź to 10 sekund, bez możliwości powrotu.
To dobra zmiana wreszcie znikną testy które bardziej sprawdzały czytanie ze zrozumieniem, niż wiedzę o ruchu drogowym. Teraz, aby zakończyć teorię sukcesem naprawdę będzie trzeba znać przepisy i potrafić odnaleźć się w każdej sytuacji.

Świeżacy na celowniku. Większym problemem jest dwuletni okres próbny dla “zielonych listków”. Po otrzymaniu prawa jazdy każdy nowy kierowca nie będzie mógł rozwijać swoim motocyklem czy samochodem więcej niż 100 km/h na autrostradach i ekspresówkach, 80 w terenie niezabudowanym i 50 po mieście przez całą dobę.  Zastanawiające w jaki sposób będzie to kontrolowane? Policjant stojący w krzakach z suszarką nie wie przecież czy zbliżający się pojazd jest prowadzony przez drogowego wyjadacza, czy świeżaka. Tak samo stacjonarne fotoradary. Nie wiedzą czy motor, albo samochód na autostradzie lecący 140 km/h jedzie zgodnie z przepisami czy jednak powinien poruszać się maksymalnie setką. Jedynym sposobem będzie weryfikowanie obecności zielonego listka. Śmieszniej jest w przypadku jednośladów. One z naklejania zielonego klona są zwolnione. Jesteśmy świadkami kolejnej prawnej lipy.

Prawo jazdy będzie można stracić zarówno za zaśmiecanie jak i spowodowanie wypadku. Sprawiedliwe.

Dwuletni okres próbny – trzy mandaty i wylot. Dwa popełnione wykroczenia to skierowanie na szkolenie i badania oraz przedłużenie okresu okresu próbnego. Trzecie skutkuje odebraniem uprawnień i skierowaniem na nowy kurs zakończony egzaminem państwowym. Niestety ustawodawca nie precyzuje o jakiego rodzaju wykroczenie(a) chodzi. Na dobrą sprawę możemy zostać trzykrotnie ukarani za zanieczyszczanie drogi papierkiem z gumy do żucia albo niezatrzymanie się przed zieloną strzałką. Słowem – nowe przepisy traktują na równi jazdę 180 km/h w terenie zabudowanym, spowodowanie kolizji z brakiem gaśnicy w samochodzie.

Co 15 lat nowe prawko. Jednak nie chodzi tu o ponowne nabywanie uprawnień, a jedynie aktualizację zdjęcia i danych osobowych. Nie wspomniano o badaniach lekarskich, mimo zapewnień polityków, że ludzie w podeszłym wieku będą musieli być weryfikowaniem pod kątem zdolności psychofizycznych. Wszyscy doskonale zdają sobie sprawę, że kierowcy w sile wieku potrafią być tak samo niebezpieczni jak świeżo upieczeni uczestnicy ruchu drogowego.

Nowe egzaminy praktyczne. Urzędnicy nie do końca doprecyzowali kwestie egzaminów praktycznych – wciąż nie ma odpowiednich rozporządzeń. Nauczeni doświadczeniem wiemy, że zostaną one przygotowane na ostatnią chwilę. To też ostatni gwizdek dla wszystkich, którzy chcą zdawać na starych zasadach bez względu na kategorię. Dla tych, którzy myślą o przesiadce ze skutera na maxi skuter, albo motocykl od kilku tygodni powstaje specjalny poradnik Skuterowo.com podpowiadający krok po kroku jak bezboleśnie i szybko zdobyć kategorię A. Dla tych, którzy jeszcze się nie zdecydowali na kurs mamy złą wiadomość: W tym sezonie już nie zdążycie. Egzaminy bowiem nie odbywają się przez cały rok.

Dla urzędników ważniejsze jest raportowanie od uczenia wyobraźni na drodze.

Teoria tylko w teorii. Od lutego 2012 będzie możliwość e-learningu w zakresie przepisów ruchu drogowego. Nie będziemy musieli stawiać się na wykłady osobiście. Całość będzie zakończona wewnętrznym egzaminem teoretycznym. Stawia to pod dużym znakiem zapytania jakość szkolenia. Co ciekawe zdalnie szkolić będą mogły tylko hiperośrodki przeprowadzające kursy na wszystkie kategorie. To spory cios dla małych szkół. Znając życie zainteresowanie e-learningiem okaże się ogromne, co sprawi, że duże ośrodki staną się jeszcze większe, a te mniej rozwinięte po prostu upadną. Idąc dalej możliwe, że mniejsza konkurencja na rynku wywinduje ceny kursów ze stratą dla kandydatów. Inną nowością dla szkolących nowych kierowców jest konieczność ścisłego i bieżącego raportowania o przebiegu kursu. W skrócie – każdy OSK będzie musiał raportować do urzędu: Jan Kowalski jutro odbędzie godzinę zajęć teoretycznych, pojutrze wyjedzie na miasto, za tydzień znajdzie się na placu, a w niedzielę po kościele odbędzie egzamin wewnętrzny. To zmusi szkoły do zatrudnienia dodatkowych rąk ogarniających sprawy papierkowe. Koszty tego finalnie zostaną przerzucone na kursantów.

Łamanie przepisów nie zabija. Zabija głupota i brak wyobraźni.

Zamiast skupiać się na edukacji i polepszaniu świadomości tworzymy martwe i uciążliwe nowelizacje. Nie lepiej byłoby wprowadzić przymusowe szkolenia z jazdy po śliskiej nawierzchni? Albo obowiązkowe wizyty w symulatorze dachowania i przeciążeń? Czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby opracowanie takiego programu szkoleń, który rzeczywiście sprawdza predyspozycje psychofizyczne? Jazda samochodem to nie tylko umiejętność zatrzymywania się na zielonej strzałce czy prawidłowego zachowania wobec pieszych. To przede wszystkim wyobraźnia i mentalna rozwaga. Tej nie wymuszą przepisy.

Więcej o Prawie Jazdy na Forum Skuterowo.com.

Fot.: Skuterowo.com/OnAir! Sender

Zatrzeć może się zarówno silnik czterosuwowy, jak i dwusuwowy, ale aby ograniczyć ryzyko awarii wystarczy zazwyczaj przestrzegać kilku zasad. W przypadku silnika 4T aby zapobiec przykrym niespodziankom wystarczy w zasadzie dbać o właściwą jakość oleju i odpowiedni jego stan w silniku. Jeżeli tylko pompa oleju jest sprawna to o zatarcie będzie trudno. Choć silniki czterosuwowe motorowerów i skuterów są chłodzone powietrzem, to w praktyce okazuje się że trudno jest je przegrzać. Jest to zasługa po części zapłonu mieszanki, który występuje raz na cztery suwy tłoka, a po części chłodzenia olejowego, które od aktywnie chłodzi dolną część silnika oraz tłok. Pomimo faktu, że podczas dłuższej jazdy skuterem 4T odczuwamy spadek mocy, wynikającej z puchnięcia tłoka, to nie prowadzi ono do zatarcia, efektem jest jedynie spadek osiągów.

Dramat w trzech aktach - przytarcie widać jak na dłoni. A wszystko na własną prośbę.

Z silnikami 2T jest trochę inaczej. Dolewanie oleju do dozownika lub przygotowywanie odpowiedniej mieszanki nie jest wszystkim, na co trzeba uważać. Jako, że zapłon mieszanki następuje w nich co dwa suwy tłoka, toteż silniki te są bardziej podatne do nagrzewania się. Z tego powodu duże znaczenie ma w ich przypadku odpowiedni skład mieszanki paliwowo-powietrznej, bowiem zbyt uboga mieszanka, podwyższająca temperaturę spalania jest w stanie wypalić dziurę w tłoku. Choć silniki 2T występują zarówno w wersjach chłodzonych powietrzem jak i cieczą, to nawet wybór wersji LC nie oznacza, że silnik zniesie wszystko. Owszem, woda będzie chłodzić cylinder, jednak w dwusuwie skrzynia korbowa nie jest wypełniona olejem, który chłodziłby tłok. Jeżeli zatem stanie się tak, że tłok nie będzie nadążał odprowadzać ciepła przez pierścienie na ścianki cylindra to tłok zwyczajnie spuchnie. Jednak tutaj wynikiem spuchnięcia tłoka będą konsekwencje podobne do zaniku smarowania –  tłok przyklei się do cylindra i obie części się przytrą. Skąd o tym wiem?

W silniku spasowanym na 0,06mm spuchnięcie tłoka oznacza przytarcie i kłopoty.

Z książek o mechanice, po części z doświadczenia, które podbudowałem niedawnym przytarciem cylindra. Testowane przez nas niedawno Rieju RRX, ukazujące swój potencjał po zamontowaniu sportowego wydechu zachęcało do zabawy. Jak w powyższym opisie, smarowanie było odpowiednie, regulacja gaźnika prawidłowa, a temperatura cieczy w normie. Zabrakło tylko czasu na odpoczynek dla tłoka, który był pałowany morderczymi obrotami przez kilkadziesiąt kilometrów ostrej jazdy. Efekt – bez ostrzeżenia zablokowane tylne koło i zgaśnięcie silnika przy 80km/h, które wymagało ratowania się sprzęgłem przed poślizgiem i glebą. Po półgodzinnym odpoczynku silnik ożył, nadal był mocny, jednak testy sprężania nie były obiecujące – kompresja 8 Bar w porównaniu do 9-10 opisujących zdrowy silnik zdawała się mówić wszystko. Demontaż wydechu i spojrzenie na tłok potwierdziło hipotezę – przytarcie. Rozbiórka góry silnika była tylko formalnością – tłok spuchł i się przytarł, a jeden z pierścieni zablokował. Tym samym sezon dla naszego pojazdu skończył się. Jak więc widać sugerowanie się temperaturą cieczy w silniku 2T LC nie zawsze jest miarodajne do tego, czy nie męczymy zbytnio cylindra i tłoka.

Organoleptyczna ocena korby, wału i łożysk powie, czy konieczne jest rozpoławianie silnika i dalsze koszty.

Czy jednak może istnieć szczęście w nieszczęściu? Może – w naszym przypadku nie doszło np. do pęknięcia pierścienia, który mógłby spowodować spustoszenie w skrzyni korbowej. Wał się nie wykrzywił, korbowód nie pogiął, łożyska wału i korby też nie świecą luzami, ucierpiał jedynie tłok i cylinder z tym, że tłok nadaje się na śmietnik, a cylinder do szlifu. Koszty remontu? Trudno dostać tłok o jakości takiej jak fabryczny, jednak za zestaw Meteora zapłacimy około 120zł, szlif + honowanie to ok. 100zł, komplet uszczelek cylindra to średnio 40zł – licząc koszty przesyłki części wychodzi ok 300zł – nie tak źle, jak mogłoby się wydawać. Jednak straconych ostatnich ciepłych dni sezonu nie da się przeliczyć na złotówki…

Aby cieszyć się sprawnym silnikiem skutera czy motoroweru nie wystarczy tylko dbać o olej, smarowanie i właściwą regulację. Czasami trzeba także po prostu… myśleć. Systemy chłodzenia czy czujniki temperatury nie są więcej warte niż olej… w głowie. Rzecz jasna, wszystko da się naprawić, a konieczność wymiany cylindra może być tylko pretekstem do tuningu, ale wtedy historia zatacza krąg i wszystko zaczyna się od początku.

Pierdoły są wśród nas. Nigdy nie wiadomo kiedy będziemy mieli z jedną z nich do czynienia. To najczęściej ludzie, którzy wczoraj rozpoczęli swoją przygodę z jednośladem, albo byli w urzędzie odebrać prawo jazdy. Choć nie brakuje i takich, którzy po prostu nie mają predyspozycji do poruszania się jakimkolwiek pojazdem mechanicznym. W sumie nie wiadomo, która grupa jest gorsza i sieje większy postrach wśród innych, normalnych.

Pierdoła bytem walczącym. Pierdoła w swej pierdołatowości widzi cel. To ja jestem kierowcą nadrzędnym, a otaczają ją sami idioci. Pierdoła na motocyklu potrafi omijać w korku samochody stojąc między nimi i blokując możliwość przejazdu innym. Dostępny odstęp między pojazdami 2 m, ale to za mało. Pierdoła albo nie potrafi, albo boi się jechać dalej, jeśli dystans jest mniejszy, niż 5 metrów. Co gorsza stara się tłumaczyć wymownymi gestami kolejce oczekujących jednośladowców, że trzeba być idiotą, żeby się tam pakować. Pierdoła nie zjedzie na bok i nie ustąpi innym. Pierdoła będzie tkwić w tym korku, aż do końca.

Pierdoła pierwsza. Od końca. Mimo, że skuter ma automatyczną skrzynię ten zawsze będzie ruszać spod świateł aż wszyscy go zatrąbią. Jeśli jedzie na motorowerze albo motocyklu, to po zapaleniu się zielonego dopiero zaczyna szukać sprzęgła i jedynki w myślach tocząc monolog filozoficzny: “kurde, kurde, kurde, jak to było… sprzęgło, nie to hamulec, teraz jedynka, jedynka jest w dół, teraz trochę gazu, po co tak trąbicie, gdzie się Wam śpieszy, wy piraci! (…)”.

Pierdoła skrajnie na lewo, albo skrajnie na prawo. Pierdoła albo porusza się milimetr od krawężnika z prędkością 40 km/h, albo non stop lewym pasem 30 km/h. Ma do wszystkich pretensje o to, że go wyprzedzają, powtarza sobie pod nosem “co za idioci! Jak bardzo trzeba być nieodpowiedzialnym, aby po mieście jeździć 60 km/h!”.

Pierdoła na granicy wypadku. Mimo wielu tłumaczeń dotyczących sposobu zatrzymywania jednośladu pierdoła zawsze zaczyna hamować w ostatniej chwili i zawsze wciska klamki do końca, również w zakręcie.  W rezultacie tego widząc hamującą pierdołę zawsze mamy kaskadę myśli w głowie:  “Walnie? Nie walnie? Będzie dzwon? A nie, będzie tylko szlif!”. Pierdoła jest niebezpieczna dla siebie i całego otoczenia drogowego. Jednak możemy być spokojni. Jeśli cokolwiek stanie się pierdole to nie będzie jej wina. Wy piraci!

A czy Wy często spotykacie drogowe pierdoły?

Dziś skutery i motorowery w dużej mierze stanowią hobby i obiekt zainteresowania młodzieży, z którą są nieustannie kojarzone. Jednak mało kto obecnie pamięta, jaką rolę odgrywały motorowery i małe motocykle kilka dekad temu. W czasach, gdy samochody stanowiły rzadkość,  a do ich zakupu i regularnego tankowania oprócz pieniędzy potrzebne były talony motorowery i motocykle stanowiły bardzo ważny środek lokomocji. Takie nazwy jak Komar, Jawa i Simson kojarzone są do dziś i pozostają symbolami czasów PRL-u i nowej Polski.

Jazda klasycznym pojazdem to naprawdę wielka frajda.

Dziś, zwłaszcza wśród osób, które nadal pamiętają czasy PRL-u nie trudno o sceptycyzm w kwestiach motorowerów z Chińskiej Republiki Ludowej. Dlatego jeżeli chcemy oszczędzać i cieszyć się jazdą jednośladem, a nie chcemy kupować taniego skutera lub pseud0-ścigacza, warto zastanowić się nad zakupem Simsona. Dlaczego? Bowiem są to sprzęty dosyć trwałe, zrywne, proste w budowie i tanie w eksploatacji. Poza tym widok osoby jadącej na zadbanym Simsonie można porównać do jadącej ulicą błyszczącej Syreny czy Warszawy – nie jest to codzienny widok.

No tak, ale przecież chcąc mieć Simsona S51 czy SR50 w dobrym stanie musimy albo kupić pojazd do odbudowy i samemu go odrestaurować, co nie każdemu jest na rękę, albo kupić motorower już odnowiony. Tak naprawdę, istnieje jeszcze trzecia opcja – zakup nowego Simsona. W Ostrowie Wielkopolskim istnieje firma Moto-Mat, która zajmuje się składaniem fabrycznie nowych Simsonów z części.

Wszystkie części użyte do budowy motoroweru są nowe.

W ofercie znajdują się modele SR50 oraz S51 (w wersjach N, B oraz Enduro), jednak wymienianie wersji nie jest konieczne. Czemu? Bowiem motorowery składane są indywidualne zamówienie, dlatego każdy zainteresowany może otrzymać taki pojazd, jaki tylko chce. Do wyboru klient ma cylindry o pojemności 50, 60 i 70ccm, skrzynie 3 i 4-biegowe, instalację elektryczną 6 lub 12V, a poza tym liczne dodatki oraz – oczywiście – kolor lakieru. Jeżeli tylko lubimy klasyczny styl i dźwięk dwusuwowego silnika, to Simson może być nasz, pod warunkiem, że dysponujemy odpowiednim zasobem gotówki. Ceny ustalane są raczej indywidualnie, ale w zależności od modelu i opcji trzeba się liczyć z wydatkiem od 6.600zł do nawet 9.000zł (istnieje także możliwość zakupu na raty). No cóż, nie jest to tania inwestycja, ale warto się nad nią zastanowić. Zwłaszcza, jeżeli mamy sentyment do klasycznych motorowerów i za nic nie wyobrażamy sobie jazdy plastikową suszarką.

Fot.: Moto-Mat

Według Art. 2 p. 5b Kodeksu Drogowego śluza to oznakowany obszar na drodze pomiędzy skrzyżowaniem, a linią zatrzymania pojazdów. Do śluzy prowadzi pas filtrujący zapewniający rowerzystom swobodny do niej dojazd. Mieści się on zazwyczaj na skraju jezdni. Dzięki niemu rowerzyści nie muszą bawić się w omijanie samochodów. Przy okazji nie muszą także uważać na ich lusterka. Przejeżdżając obok innych pojazdów, rowerzyści docierają do miejsca, gdzie wyznaczona jest śluza. Tam, zgodnie z Art. 33 p. 1b KD, mogą spokojnie przeczekać czerwone światło i przygotować się do dalszej jazdy. Istnieje także możliwość zjazdu w śluzę wprost z wydzielonej ścieżki poza jezdnią.

Śluza ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drodze rowerzystom, którzy na skrzyżowaniach często stają między pojazdami w tzw. martwym punkcie, gdzie są niewidoczni dla innych kierowców. A co z użytkownikami innych jednośladów? Ustawa milczy na ten temat. Motocykle radzą sobie w tej sytuacji. To mocne i szybkie maszyny, dzięki czemu są w stanie „uciec” przed samochodami przy wjeździe na skrzyżowanie. Skuterzyści muszą tutaj zachować jednak o wiele większą ostrożność. Przede wszystkim rower jest o wiele łatwiej przecisnąć między samochodami. Do tego skutery w ogóle nie posiadają tak dobrego przyspieszenia jak motocykle, przez co jest im niewiele łatwiej niż rowerzystom. Tak samo jak użytkowników rowerów, skuterzystów przed wypadkiem chroni tylko kask. A poza tym martwa strefa dotyczy w takim samym stopniu skuterów jak i rowerów.

Ustawie daleko do doskonałości, bo ułatwienia w poruszaniu się zostały wprowadzone jedynie dla rowerzystów. Tymczasem podobne rozwiązanie wydatnie pomogłoby również użytkownikom skuterów, na których czyhają takie same zagrożenia jak na kierowców rowerów. Gdyby w drodze kolejnej nowelizacji udostępnić śluzę także kierowcom skuterów czy motocyklistom, byłoby to udogodnienie dla wszystkich biorących udział w ruchu drogowym. Cofnięta linia zatrzymania sprawia, że pojazdy zatrzymujące się w śluzie są lepiej widoczne dla innych kierowców. Do tego mają zapewnione pierwszeństwo przy wjeździe na skrzyżowania.

Wprowadzone w Polsce rozwiązanie jest stosowane na drogach m. in. w Niemczech, Francji i Czechach. Jak do tej pory opinie na temat śluz są w większości pozytywne. Zmiany w prawie polskim nie przyniosły jednak spodziewanej rewolucji. Śluz po prostu nie ma. Wyjątkiem jest pierwsza w Polsce śluza rowerowa na skrzyżowaniu przy Placu Bema we Wrocławiu. Co ciekawe, wrocławska śluza powstała prawie rok (sierpień 2010 r.) przed wejściem w życie nowych przepisów. Jednak póki co panuje cisza w sprawie nowych. Czyżbyśmy otrzymali udogodnienie, które istnieje tylko na papierze? Wprowadzenie śluz rozwiązuje między innymi problem lewoskrętu. W godzinach szczytu, przy dużym natężeniu ruchu i odrobinie nieuwagi manewr ten może się zakończyć bardzo tragicznie.

Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

Panuje przekonanie, że posiadaczami skuterów są zazwyczaj ludzie młodzi, nastoletni i przez to kompletnie niedoświadczeni i nieprzystosowani do udziału w ruchu drogowym. Taka generalizacja jest co najmniej krzywdząca. Nie jest tajemnicą, że skutery są świetną alternatywą dla młodych ludzi, kiedy nie mogą jeszcze przystąpić do kursu na prawo jazdy. Równie często dorośli przesiadają się ze swoich aut czy motocykli właśnie na skutery. Skoro jednak skuterzystów taktuje się jako niedoświadczonych małolatów, czy tym bardziej nie powinno się zadbać o ich bezpieczeństwo i zezwolić na korzystanie ze śluz? Niedopatrzenie czy niepoważne traktowanie tych uczestników ruchu drogowego?

Być może przyszedł czas, by wziąć sprawy we własne ręce i zająć się problemem, który dotyczy wielu użytkowników polskich dróg. Owszem, nowelizacja nadała pewien kierunek, w jakim będą teraz szły kolejne zmiany w Kodeksie Drogowym. Jednak to rozwiązanie wymaga dopracowania. Nie powinno być tak, że tylko niektórzy zostają uprzywilejowani, a inni pozostają na starych zasadach. Tym bardziej, że dotyczy ich ten sam problem. Trudno więc uznać problem za rozwiązany – a jedynie za poruszony. Jeśli już się za coś bierze, trzeba to robić dobrze i przede wszystkim do końca. Należy kuć żelazo póki jest gorące. Chyba nie potrzeba kolejnych wypadków, by utwierdzić się w przekonaniu, że warto przemyśleć tę ustawę jeszcze raz?

Motocykliści i skuterzyści mają przechlapane - są znienawidzeni, choć nie widzą za co.

Na wstępie należy przyjąć, że nie możemy generalizować – w końcu wśród kierowców samochodów są osoby, które ze zrozumieniem podchodzą do kierowców skuterów, albo są przynajmniej neutralni w kwestii tych pojazdów. Niestety, w tej publikacji koncentrujemy się na wszystkich tych pozostałych, dla których skutery to przeszkody, a skuterzyści nie są pełnoprawnymi użytkownikami drogi. Dlaczego tak im przeszkadzamy? Czy to dlatego, że skuter może jechać jedynie 45km/h, przez co spowalnia niecierpliwych, podirytowanych kierowców samochodów? Zróbmy eksperyment – wsiadamy na jednoślad z małymi tablicami, który nie spełnia wymogów bycia motorowerem i całkiem sprawnie przyspiesza do 75km/h. Na czas eksperymentu przyjmujemy, że na własną odpowiedzialność nagniemy kilka przepisów by sprawdzić, czy rzeczywiście rozchodzi się o prędkość. W rezultacie otrzymujemy kilka ciekawych wyników. Oto niektóre z nich.

Przejeżdżamy przez małe miasteczko, droga jest dosyć wąska i standardowo obowiązuje ograniczenie do 50km/h. W lusterku dostrzegamy zbliżające się do nas ciągnik siodłowy wiozący cement oraz samochód osobowy. Dziwne, gdyż sami łamiemy obecnie przepisy i poruszamy się z prędkością 60km/h. Jeszcze dziwniejsze jest jednak to, że na tej wąskiej drodze, przecinanej co chwila przez skrzyżowania i boczne uliczki zaczyna nas wyprzedzać wspomniany TIR, a zaraz za nim osobówka. O co chodzi?! Przecież i tak jedziemy 10km/h za szybko…

Inne mniejsze miasteczko, turlamy się przez strefę z prędkością ograniczoną do 30km/h. Jedziemy zgodnie z przepisami, za nami toczy się stare już “miejskie pudełko” Nissana. Najwidoczniej kierowca stwierdza, że jego sypiący się wóz drabiniasty nie będzie jechał za skuterem, gdyż postanawia dać w gaz i nas wyprzedzić, po czym rozpędem wpada na próg zwalniający. Samochód widowiskowo się buja, a my postanawiamy dogonić delikwenta – chyba dotknęliśmy tym jego ego, gdyż znowu dodaje gazu. Opuszczamy strefę ograniczenia prędkości i wyjeżdżamy na normalne ulice, a “puszkarz” nie może wytrzymać tego, że wciąż siedzimy mu na ogonie. Przez kilkaset metrów sytuacja przypomina pościg przez miasto z prędkością 70km/h. Na światłach stajemy obok naszego rajdowca i patrzymy na niego – kamienna twarz nawet nie drgnie, ani nie spojrzy w naszym kierunku. Stwierdzamy, że odpuszczamy i nie jedziemy za nim dalej – niech ma tą satysfakcję, że jego “bryka” jest “najszybsza w mieście”.

Jeszcze inna mieścinka, kierujemy się w na wylotówkę, ciągle jedziemy na ograniczeniu do 50km/h. Przed nami samochód, z tyłu zaczyna zbliżać się czarna limuzyna Audi, mija nas o centymetry (bez zmiany pasa) i chamsko się wpycha, posuwając nas na pobocze. Chcesz się bawić? Dobra. Dodajemy gazu i “przyklejamy się” do błotnika poprzedzającego nas auta. Kierowca chyba dostał furii, gdyż decyduje się wyprzedzić nas i jeszcze dwa pojazdy jadące przed nami mimo, iż jedziemy pod górę, a pasy oddziela podwójna ciągła. Kilkadziesiąt metrów dalej, na skrzyżowaniu auto skręca w lewo, a nam ręce opadają.

Innym razem jedziemy drogą krajową, poza terenem zabudowanym. Przed nami na naszym pasie pusto, z naprzeciwka nadjeżdżają samochody. Jesteśmy doskonale widoczni, droga jest prosta, a my poruszamy się środkiem pasa. Nagle jakiś amator wyprzedzania w BMW stwierdza, że dawno nie byliśmy w rowie i wyskakuje na nasz pas i próbuje wyprzedzić kilka aut na raz. Oczywiście nie udaje mu się to i wali na czołówkę, my natomiast zjeżdżamy do linii krawędziowej i pozdrawiamy go serdecznie.

Oprócz powyższych sytuacji spotkały nas także rozmaite wariacje na ich temat – a to ktoś nas wyprzedza tylko po to, by za chwile skręcić lub by “przykleić się” do auta jadącego przed nami, a to ktoś w mieście stwierdza, że jechanie za skuterem jadącym 75km/h jest obciachem i musi nas wyprzedzić, nawet tuż przed skrzynką w której może być (oznakowany!) fotoradar, a to znowu ludzie nie widzą oznakowań poziomych i nie potrafią zjechać na pusty lewy pas – po prostu obojętnie jak, ale zrobią wszystko, byle nie jechać za skuterem. Wygląda na to, że na drodze w niektórych ludziach uaktywnia się bardzo znana cecha polaków tzn. niektórzy lubią pokazać, że są lepsi od innych, że mają szybki wóz i są królami szosy, a brawura i łamanie przepisów nie są im obce. Takie typowe “zastaw się a postaw się”, w którym na szali ląduje bezpieczeństwo innych – nic nie warte w porównaniu do tego, że Pan musi jechać za “biedakiem” na skuterze.

Na “pocieszenie” możemy dodać, że nie tylko skuterzyści natrafiają na “beton” na drodze. Także motocyklistom się obrywa i są “podpuszczani” przez smutnych ludzi, którzy próbują pokazać, że ich “ropniak” to też istna rakieta i bez problemu wyprzedzi i zablokuje dawcę, lub wymusi mu pierwszeństwo. Słyszałem już historie i od kierowców ścigaczy i od harleyowców – mają równie przechlapane jak my i także nie wiedzą czym sobie na to zasłużyli. Co ciekawe, sytuacja jest trochę lepsza w większych miastach, w których motocykle są czymś powszechnym. Zdecydowanie mniej można wtedy spotkać takich ludzi, jak ci z historyjek powyżej. Komfortowo jest, gdy można bez problemu ustawić się pomiędzy autami na światłach, aby po zmianie sygnału na zielony zniknąć, zanim samochodziarze wrzucą bieg. Jest to sytuacja komfortowa także dla kierowców aut, bowiem skuter czy motocykl nie stojący w kolejce samochodów zmniejsza korek. Szkoda, że niektórzy wolą stwierdzić, że “skoro ja stoję to i ty też” i uniemożliwiają przejazd jednośladowi. I w ten sposób, wszyscy razem, samochodziarze i jednośladowcy oprócz walki z dziurami na drodze muszą walczyć także ze sobą – bo kultura to tylko słowo, zapisane w starych słownikach.

Fot.: Michał Wujak (Skuterowo.com)/Skuterowo.com

Jeżeli porównamy rynek skuterów i motorowerów obecnie z sytuacją, jaka miała miejsce jeszcze dziesięć lat temu zauważymy wielką zmianę. Oprócz markowych i drogich skuterów od kilku lat można wybierać również spośród całej gamy tańszych, dalekowschodnich jednośladów szeroko opisywanych na Skuterowo.com. Obecnie praktycznie każdego stać na kupno skutera. Sprawia to, że skuter lub motorower coraz częściej jest wybierany między innymi przez rodziców jako prezent dla swoich pociech. Kupno skutera nie jest już takie drogie, a z niezbędnymi zabiegami obsługowymi poradzi sobie większość ojców. Poza tym, odkładając na bok kwestie ekonomiczne, jest to także świetny sposób, aby pomóc nastolatkowi w odkryciu pierwszych zainteresowań i pasji.

Konieczność pielęgnacji sprzętu pokaże, że aby czymś się długo cieszyć trzeba o to dbać

Obecnie sporo mówi się o tym, że młode pokolenie coraz więcej czasu spędza przed komputerem, czy to grając w gry, czy siedząc w Internecie. Jeżeli chcemy pokazać naszemu dziecku, że są także inne sposoby spędzania czasu dobrym pomysłem jest wybranie się do salonu ze skuterami. Każdemu młodemu człowiekowi dobrze zrobią godziny spędzone na świeżym powietrzu, podczas przejażdżek i wyjazdów. Konieczność przestrzegania przepisów i zachowania ostrożności na drodze nauczy odpowiedzialności. Z kolei konieczność pielęgnacji sprzętu pokaże, że aby czymś się długo cieszyć trzeba o to dbać. Poza tym skuter może mieć także inny wpływ na nastolatka.

Nie od dziś bowiem wiadomo, że jeżeli w młodym wieku człowiek naprawdę zarazi się jakąś pasją to jest spora szansa, że będzie się nią interesował przez resztę życia. Zainteresowanie jednośladami, podróżami czy stuntem może sprawić, że nastolatek połączy przyjemne z pożytecznym i będzie zdobywał cenne dla niego doświadczenie. Wielu zawodników sportów motocyklowych, stunterów, motocyklistów, globetrotterów czy miłośników modyfikacji pojazdów zaczynało w młodości, od jeżdżenia na motorynkach i motorowerach, od samodzielnie planowanych wyjazdów na drugą stronę kraju, czy samodzielnej naprawy i ulepszania swoich maszyn. Świeży umysł, który nie jest jeszcze zamknięty na to, co możliwe a co nie jest szczególnie chłonny i podatny na naukę. Tyczy się to nie tylko zainteresowań związanych z motoryzacją, ale także każdej innej dziedziny życia. Nawet jeżeli nasza pociecha nie odnajdzie się w świecie dwóch kółek to będzie bogatsza o nowe doświadczenia – warto o tym pamiętać.

Czy powyższe akapity tyczą się także osób, które nastoletnie lata mają już za sobą? W większości tak, bowiem w kwestiach jednośladów młodość rozumie się także przez “młodość ducha”. Niejeden dorosły może z ciekawości spróbować jazdy motorowerem by później stwierdzić, że jazda dużym jednośladem to naprawdę spora frajda. Sporo jest także osób, które za czasów młodości jeździły na Jawach i MZ-ach, a teraz wracają do jazdy po wielu latach przerwy. Wbrew pozorom przypomnienie sobie podstaw na motorowerze jest dobrym pomysłem, bowiem – w porównaniu do dawnych konstrukcji – obecnie produkowane motocykle mają o wiele większy stosunek mocy do pojemności.

Obserwując obecne trendy i to, jaki procent młodzieży interesuje się małymi jednośladami możemy stwierdzić, że właśnie kształtuje się nowe pokolenie motocyklistów. Dzięki przystępnej formie skutera lub motoroweru, która łączy przyjemność jazdy jednośladem z łatwością prowadzenia wiele osób pragnie spróbować swoich sił w nowym hobby. Jeżeli ta tendencja się utrzyma i z biegiem czasu przeniesie na większe pojemnościowo maszyny to jest szansa, że już niedługo polska branża motocyklowa odżyje. Trzymamy kciuki!

Fot.: Skuterowo.com

Największe rondo w Polsce: Jerozolimskie/Łopuszańska w Warszawie

Na redakcja@skuterowo.com dostajemy dziesiątki wiadomości z prośbą o poradę w kwestii szybkiego nabycia skutera. “Dwie godziny samochodem z Pruszkowa do Centrum” zaczyna swój list Marcin i dodaje: “Poprzez zmianę organizacji na skrzyżowaniu Jerozolimskie – Łopuszańska rozpoczynam jazdę z prędkością 5 km/h już od Piastowa. 5 kilometrów do feralnego zbiegu ulic pokonuję 45 minut. A kolejny korek na dobre pół godziny czeka na mnie niewiele dalej, na Marynarskiej. Chcę kupić skuter (…)”. Z kolei Eliza z Legionowa: Skuterem do Śródmieścia śmigam w 30 minut. Komunikacją zajmowało mi to trzy razy więcej czasu… to tylko dlatego, że przez lata uważałam, że na mały motor niezbędne jest prawo jazdy. Nawet po nowelizacji przepisów będę mogła dalej jeździć, bo mam już ukończone 18 lat.”

Warszawa Powiśle. Jeden z ważniejszych, skasowanych czasowo przystanków PKP

W Stolicy chyba wszyscy są przyzwyczajeni do ciągłego widoku koparek, betoniarek i objazdów. Najpopularniejszą linią w Warszawie jest “Trasa Zmieniona”. Szale goryczy przelewa zamknięcie Trasy Średnicowej, która zapewniała liniom SKM możliwość zatrzymywania się na kilku przystankach w centrum Stolicy. Od dziś Podróżujący z Otwocka, Pruszkowa, Skierniewic czy Żyrardowa narażeni będą na ogromne komplikacje. Tunel Średnicowy w Warszawie to bardzo ważny element komunikacyjnej infrastruktury. Przebiega pod ścisłym centrum miasta. Zmiana tras pociągów i czasowe skasowanie części przystanków przyczyni się do znacznego wydłużenia czasu podróży i licznych komplikacji, w tym dodatkowych przesiadek do przepełnionych autobusów. Tym sposobem poprzez remonty odbiera się alternatywę – możliwość podróżowania komunikacją miejską. Wielu mieszkańców okolicznych miejscowości zrezygnowało z samochodów właśnie ze względu na kolejowe linie SKM czy KM.

Nie komunikacja, nie samochód, to może skuter? Już nawet za 1300 PLN można uniezależnić się od korków, zatłoczonych autobusów czy mało komfortowych i ciągle opóźnionych pociągów. Wystarczy kupić skuter, jego koszty eksploatacji są niewiele wyższe, niż cena biletu miesięcznego. Własny jednoślad pali bowiem średnio 4 razy mniej, niż samochód. Konto oszczędnościowe zasila też zyskany czas. Mały skuter zawsze będzie szybszy od podmiejskiej kolejki, autobusu czy tramwaju. Zyskujemy jeszcze więcej: niezależność. Nie czekamy na opóźnione poprzez korki pojazdy komunikacji.

Autobus na tle skutera zawsze wypada blado.

“Mieszkam w okolicach oddalonych od centrum 17 kilometrów. Za oknem cisza i spokój. Jednak kilometr dalej przebiega główna droga dojazdowa do Śródmieścia. Tam korki są od kiedy pamiętam. Do pracy, by zdążyć na czas musiałem wyruszać posiadając około 1.5 h w zapasie. Tyle zajmował czas dojechania czy to autobusem, czy własnym samochodem. 4 lata temu postanowiłem, że należy z tym skończyć, jakoś kategorycznie ten problem rozwiązać: pierwsza myśl? Skuter. W pracy dziś jestem w 30-35 minut bez stresu i gotowania się w metalowej puszcze”. – Mówi Przemysław Borkowski ze Skuterowo.com. “To tak proste rozwiązanie, że aż ciężko na nie samemu wpaść. Początkowo obawiałem się o swoje umiejętności manualne i bezpieczeństwo. Czy dam radę ogarnąć dwa koła wyposażone w silnik? Kilka dni ćwiczeń po lokalnych drogach upewniły mnie w przekonaniu, że skuter to świetne rozwiązanie. Nie tylko praktyczne, ale również dostarczające mnóstwo frajdy. Mały motor prowadzi się zaskakująco prosto i jest statystycznie bezpieczniejszy od roweru. Wszystkie skutery posiadają bowiem automatyczną skrzynię. Odpalamy silnik i jedziemy. Trzeba jednak pamiętać, aby raz na tydzień zajechać na stację i zatankować swoje dwa kółka… za 30 złotych…”.

Jedno jednak nadal nie daje nam spokoju. Dlaczego tak wielu mieszkańców miast nadal nie potrafi się przełamać i pomyśleć o własnym skuterze? Dlaczego większość woli codziennie tracić nerwy i stać godzinami w rozgrzanych, metalowych puszkach, albo w autobusach w tłumie rozgoryczonego, śpieszącego się, spoconego tłumu? Przecież każdy, również i ty, tak, właśnie ty możesz w kilka chwil, jedną decyzją postanowić o przesiadce na skuter, którym możesz jeździć bez dodatkowych uprawnień…

Fot.: Skuterowo.com.

Owszem, jest, choć grupa ta liczy zaledwie… trzy modele pojazdów. O co chodzi? O jednoślady, które wyglądem przypominają ścigacze, ale są napędzane skuterowymi silnikami z automatyczną przekładnią. Jakie modele możemy wrzucić do tej szufladki i dlaczego jest ich tak mało?

Gilera z daleka wygląda jak motocykl a nie skuter.

Chyba najbardziej znanym przedstawicielem “skuterowych ścigaczy” jest Gilera DNA. Co tu pisać, skuter jest po prostu ładny, liczne nawiązania do motocykli idealnie do niego pasują, a sportowego sznytu dodają mu zgrabna rama, kierownica w stylu clip-on, czy zegary cyfrowe z analogowym obrotomierzem. Nie bez znaczenia jest też dwusuwowy silnik chłodzony cieczą, który dba o odpowiednie doznania podczas jazdy. Dwa hydrauliczne hamulce tarczowe oraz pojedynczy amor z tyłu dopełniają motocyklowego dzieła, które ma jednak dziwną puentę: “bak” to tak naprawdę plastikowa owiewka pod którą kryje się schowek na kask. To dziwne rozwiązanie potwierdza, że Gilera przy budowie tego pojazdu nie zapomniała, że jego geny pochodzą od typowych skuterów. Dzięki temu jednoślad wygląda jak motocykl tylko, że wykonany w skali.

Kingway to pod wieloma aspektami kopia Gilery.

Drugim reprezentantem naszej grupy jest Kingway Fennari, występujący także pod innymi markami, jednak zawsze z tym samym wyglądem. Mówiąc krótko: Kingway to kopia DNA. Gdy spojrzymy na boczne owiewki, ramę, mocowanie stacyjki i “bak” wszystko staje się jasne – 90% projektu pochodzi z Gilery. Pozostałe 10% to bębnowy hamulec tylni, czterosuwowy silnik, znany z innych chińskich skuterów, dwa amorki z tyłu oraz zegary przypominające Ninję 250. Laikowi trudno będzie na pierwszy rzut oka rozpoznać, czy ma do czynienia z włoszką czy z chinką. Jednak z pewnością poczuje to w cenie zakupu, przyspieszeniu oraz spalaniu. Co jest lepsze, Gilera czy Kingway? To zależy od tego co się dla kogo liczy.

Duże koła, piękny wydech, tylko pod setami brakuje odpowiednich dźwigni...

Poza tymi dwoma modelami jest jeszcze trzeci skuter – CPI GTR. Paradoksalnie to właśnie on najbardziej przypomina mały motocykl, a to za sprawą dużych i niezbyt grubych kół. Pojazd wygląda naprawdę fajnie, w oczy rzuca się kratownicowa rama niczym z Ducati oraz imponująca pucha wydechu wykonana ze stali nierdzewnej. Mówiąc krótko: jest klimatycznie i sympatycznie. Podobnie jak w Gilerze także tu zastosowano mocny dwusuw w cieczy. W kwestii zawieszenia tylnego postawiono, podobnie jak w Kingway’u, na dwa amortyzatory hydrauliczne. Austriacy darowali sobie robienie schowka w udawanym baku, co w sumie wyszło pojazdowi na dobre, bowiem i bez tego jest bardzo charakterystycznym skuterem na polskich drogach.

Gdy się patrzy na te trzy pojazdy trudno odpowiedzieć sobie na pytanie dlaczego “skuterowe ścigacze” uznano za nieudany eksperyment. Czy przyczyniły się do tego niskie możliwości do przewozu czegokolwiek? A może młodzieńczy charakter skuterów spotkał się z chłodnym przyjęciem przez rynek? Ciężko jednoznacznie to stwierdzić, żałujemy jednak, że nie stworzono więcej tego typu pojazdów, gdyż w ciekawy sposób wyłamują się one ze skuterowych stereotypów. Choć trzeba przyznać, że dziwnym jest kłaść stopy na setach pod którymi nie ma dźwigni zmiany biegów i hamulca.

Fot.: CPI, Gilera, Kingway