Ceny paliw w roku 2009

Na dziś dzień w całej Polsce litr paliwa (E95) można nabyć od 4.29 w Białymstoku do 4.82 w Warszawie. Ta różnica w cenie bynajmniej nie wynika z faktu, że we wschodnim regionie kraju paliwo łatwiej się dystrybuuje. Wyłącznie popyt i objętość portfela kierowcy determinuje cenę za jaką można nabyć bezołowiówkę. Faktem pozostaje jednak jedno: tak drogo jeszcze nie było, nawet w 2009 roku, kiedy to baryłka ropy dochodziła do astronomicznych wartości. Kryzys na rynku już minął, ceny zakupu surowca spadły, za to na stacjach ponownie za litr popularnej 95 trzeba wydać niemal 5 PLN.

Skuterowo.com sprawdziło na przykładzie Warszawy jak duże mogą być różnice w cenie paliwa (E95) na poszczególnych stacjach. Zostały one zróżnicowane pod względem brandu i lokalizacji.

Statoil prowadzi: 4.84 PLN

4.84 PLN taki wynik można było dziś zobaczyć na stacji Statoil Warszawa – Rosoła. To bezwzględny lider dzisiejszej konkurencji. W niedalekiej przyszłości można będzie się pokusić o zaokrąglenie tej kwoty do 5 PLN, bo po co się zajmować uzupełnianiem miejsc po przecinku. Koszt uzupełnienia paliwa w skuterze o pojemności zbiornika 6 L to 29.04 PLN. To nic w porównaniu z tankowaniem do pełna w przypadku osobówki, ale na przestrzeni roku można odczuć różnicę. Niegdyś można było tego dokonać mając w kieszeni 23 PLN.

Orlen i Lotos 4.65

Miejsce drugie zajmuje ex aequo: Orlen Warszawa – Marynarska i LOTOS Warszawa – Łopuszańska. Wynik tych stacji to 4.65. 6 litrów 95tki to koszt 27.90 PLN. Warto też zwrócić uwagę na podstępny trick na tablicach obu firm. Od niedawna prezentują one na pierwszych pozycjach cenę litra oleju napędowego, a nie jak to było przez lata E95 i E98. Już kilka razy nie jeden dał się na to złapać. Prymitywne rozwiązanie, ale działa. Bardzo skutecznie.

BP: 4.55

Na Jerozolimskich spotykamy się z BP. Z wynikiem 4.55 lądują na trzeciej pozycji. Jeszcze kilka dni temu uplasowaliby się wyżej, ale dziś ceny już poszybowały lekko w dół. Może to za sprawą bojkotu (katastrofa ekologiczna w USA) przez niektórych rodaków tego koncernu? Nie wiadomo. Pewne natomiast jest to, że koszt tankowania do pełna (6 L) uszczupli nasz portfel o 27 złotych z trzema groszami. Nie jest źle. W porównaniu ze Statoil jesteśmy do przodu o 3 PLN. W sam raz na zakup gum do żucia.

Neste: Automatycznie drogo: 4.53

Dalej w stronę redakcji znajduje się stacja automatyczna - Neste Warszawa – Kleszczowa. Czy automatycznie będzie dużo taniej? Niestety nie. 4.53 to dużo za dużo. W porównaniu z BP zyskujemy 2 grosze na litrze. Jest to jedna z najniższych cen tego dnia w Stolicy, ale nie jest ona w ogóle konkurencyjna w porównaniu do tradycyjnych “wodopojów” dla naszych pojazdów. Niegdyś, kiedy Neste wdrażała się na naszym rynku można było usłyszeć argument, że całkowicie samoobsługowa stacja jest dużo tańsza w utrzymaniu, dlatego też koszt nabycia tam paliwa będzie korzystniejszy dla naszego budżetu. Jednak zastanowiłbym się, czy to stwierdzenie w ogóle ma sens. Z publicznych informacji wiadomo, że ponad 50% zarobku dla tradycyjnej stacji to sprzedaż w placówce handlowej (mini market). Podejrzewać można, że z tego powodu Neste jak i inne bezobsługowe stacje są w gorszej sytuacji. Na koniec jeszcze pragnę dodać, że sąsiednia stacja Neste posiadała paliwo o 5 groszy droższe. Dzieli je 1.4 km, za to tam jest dużo większy ruch i dużo więcej chętnych przepłacić.

Doskonale zdajemy sobie sprawę z faktu, że żyjemy w kapitalistycznym kraju w którym każdy brand może narzucić sobie dowolne marże na każdym litrze sprzedanego paliwa. Jednak zastanawia fakt tak sukcesywnych podwyżek cen równocześnie na stacjach wszystkich koncernów, zwłaszcza, kiedy nadchodzą wakacje. Czy najzwyczajniej w świecie to uczciwie, fair? Inna kwestia to też domniemanie zmowy cenowej między największymi graczami na rynku. Uważacie, że to możliwe?

Fot.: Skuterowo.com/Ministerstwo Gospodarki

Pierwszy raz, kiedy dosiada się do nas druga osoba jest najbardziej ryzykowny. Mało doświadczony kierowca początkowo może sobie nie poradzić z tak dużym przyrostem masy. Pierwszym etapem jest sam moment wsiadania na skuter przez “plecaczek”. Pamiętaj, że pasażer może zasiąść na kanapie dopiero po tym, jak ty pewnie będziesz się na niej znajdować, stanowczo trzymając nogi na podłożu (obie). Umów się z towarzyszem, że zawsze będzie wsiadać na Twój wyraźny znak, aby nikt nigdy nie był zaskoczony i nie doszło do wywrotki zanim jeszcze zaczniecie wspólną podróż. Co niestety zdarza się często.

Przed rozpoczęciem jazdy sprawdź w książce pojazdu, czy przypadkiem Wasza łączna masa nie przekracza tej maksymalnej. Przeciążenie pojazdu nie tylko powoduje graniczne obciążenie wszystkich podzespołów, ale również stwarza ryzyko uszkodzenia skutera w trakcie jazy. Często w przypadku tanich skuterów dochodzi do złamania się konstrukcji nośnej (rama). To stwarza ogromne niebezpieczeństwo.

Niedawno doszło do śmiertelnego wypadku w który zginął kierowca skutera. Pasażerka została ranna. Wszystko za sprawą brawury.

W trasie pełnej korków jest naprawdę nie łatwo. Balansowanie z dodatkowym obciążeniem nie jest już takie łatwe. Uczul pasażera, aby podczas jazdy nie utrudniał nam kierowania poprzez np. wychylanie się, usiłowanie podparcia się nogami. Pasażer nigdy nie powinien zdejmować nóg z oparcia. W takiej sytuacji znacząco wpływa to na sterowność pojazdu. Nasz “plecaczek” musi kontrolować swoje odruchy, zwłaszcza, jeśli jedzie na tylej kanapie pierwszy raz. Wówczas są one szczególnie trudne do opanowania. Należy również Pamiętać o dłuższej drodze hamowania i zupełnie innej specyfice zachowywania się pojazdu w pokonywaniu łuków. Skuter w tym położeniu zachowuje się już całkowicie inaczej. Należy mieć to zakodowane w tyle głowy, aby uniknąć wspólnego spotkania z podłożem.

Gdy wyjedziemy już za miasto należy zadbać o Wasz wspólny ubiór. Pasażera obowiązują te same zasady co kierowcę. Jakakolwiek pogoda by nie była w godzinach startu, to należy się odpowiednio zabezpieczyć, na wszelki wypadek. Jazda w T-Shircie podczas deszczu nawet z prędkością 30 km/h może grozić wyziębieniem organizmu. Nie pozwólmy naszemu towarzyszowi podróży na jazdę w japonkach, krótkich spodenkach/spódniczce. Jadąc we dwójkę ryzyko wywrotki jest znacznie większe, a uszkodzenia ciała będzie należało liczyć podwójnie.

Odpowiedzialny kierowca skutera zawsze traktuje na równi siebie i pasażera. To on odpowiada za siebie w równym stopniu jak za kompana na tylnej części kanapy. Powinien on odpowiednio wcześniej poinstruować podopiecznego/podopieczną o żelaznych zasadach, które zawarte zostały powyżej. Tylko w taki sposób unikniemy niebezpiecznych sytuacji, a jazda będzie zarówno komfortowa jak i bardzo przyjemna. Wielu udanych wspólnych podróży!

Fot.: Skuterowo.com/Sxc/Policja

Deska Zippa jest czytelna i wyposażona w czujnik fal GSM

Wygląd. Tu Zipp nie ma powodów do wstydu. Jest moim zdaniem po prostu ładny.  Sportowa linia i niebanalna stylizacja, dwukolorowe malowanie (według mnie czerwono-czarny kolor najlepiej się prezentuje w tym skuterze) i takież obicie kanapy, z wyszywanymi emblematami „GT5” – to może się podobać. Skuter wygląda masywnie, lecz nie przesadzajmy, bo nie jest on największy w Swojej klasie. Czarno-biały licznik został wyskalowany do 75km/h lub 45mp/h.  Na środku licznika znajdują się kontrolki migaczy, świateł długich, oleju oraz telefonu, a po prawej stronie jest wskaźnik poziomu paliwa – licznik jest czytelny. Duże reflektory na przodzie maski pozwalają na dobre oświetlenie drogi.  12` calowe koła dobrze sprawdzają się na polskich drogach, skuter nie podskakuje na wybojach.

Quantum posiada dwa tylne amortyzatory

Komfort. Quantum – mimo nazwy kojarzącej się z czymś maciupeńkim, nawet osoba o wzroście mocno przekraczającym średnią krajową będzie się na nim czuła wygodnie – jazda na Quantum’ie jest naprawdę wygodna, nawet we dwie osoby. Miejsca jest pod dostatkiem, a daleko wysunięte podłogi pozwalają na zajęcie wygodnej pozycji. Dodatkowym czynnikiem wpływającym na wygodę jest fakt wyposażenia testowanego Zippa w dwa (!) tylne amortyzatory.

Funkcjonalność. Z zapakowaniem codziennych zakupów nie będzie problemów – dwa schowki na pokładzie, seryjny kufer i uchwyt na siatkę to duże plusy tego pojazdu. Niestety, żaden z „luków bagażowych” nie jest na tyle duży, by pomieścić standardowy kask jet. Skuter posiada ABS, alarm, pilot zdalnego odpalania, duży kufer oraz kontrolkę telefonu tzn. gdy nasza komórka zacznie dzwonić podczas jazdy, kontrolka ta zacznie migotać.

Jednostka napędowa. Mimo że waga skutera wynosi 97kg (bez płynów), dwusuwowy silnik o poj. 50cm3 i mocy 4,35km przy 7500obr/min pozwala na w miarę szybkie przyśpieszanie oraz dobry v-max (ok. 80km/h), a jeżeli ktoś chce mocniejszy silnik to dostępna jest wersja silnika czterosuwowego o poj. 125cm3 i mocy 6,6km przy 7500obr/min który zdecydowanie lepiej przyśpiesza a jego prędkość maksymalna wynosi 115km/h. 

Przy delikatnej jeździe spalanie może być mniejsze, niż 4 litry

Spalanie. Spalanie skutera wynosi 3,3-3,6l na setkę, a przy najwyższych obrotach Quantum nie powinien spalić więcej niż 4,2l. W zależności od stylu jazdy spalanie może ulec nieznacznej zmianie.

Hamulce. Hamulce są bardzo dobrą stroną tego skutera. W pierwszej wersji Quantum’a, skuter posiadał hamulec tarczowy i bębnowy, ale w nowej wersji GT5 jest miła niespodzianka – na obu kołach zamontowano hamulce tarczowe, pomagają szybko wyhamować skuter.

Jeżeli szukasz skutera do 4500zł który musi być wygodny i komfortowy, w miarę duży i bezawaryjny oraz który posiada dobre osiągi mimo swojej 97 kilowej wagi to zwróć uwagę na Zipp’a Quantum’a GT5. Jak za te pieniądze, skuter ma wiele przydatnych rzeczy (ABS, pilot zdalnego uruchamiania, alarm, kufer, dwa tarczowe hamulce), ma ładne malowanie i dobrze spasowane plastiki.

Dane techniczne Zipp Quantum GT5:

Silnik Jednocylindrowy, dwusuwowy, chłodzony powietrzem
Pojemność 49 ccm
Sprężanie 7,9:1
Moc 4,35 KM przy 7500 obr/min
Moment obrotowy 4,00 Nm przy 6500 obr/min
Zasilanie Gaźnik
Akumulator 12V/4Ah
Podwozie Rama z rury stalowej
Zawieszanie p/t widelec teleskopowy/podwójny element resorująco-tłumiący
Hamulec p/t Hamulec tarczowy/Hamulec bębnowy
Opony p/t 110/90 -110/90 R12
Zbiornik paliwa 5 l
Kolorystyka czarno-srebrny, czerwono-czarny, żółto-grafitowy i biało-czerwony.

Firma SHIMA rozwija kolekcję rękawic – dołączając w każdym sezonie co najmniej kilka nowych modeli. Przed każdym nowym produktem stawiane są twarde kryteria – ma być trwały, bezpieczny, wygodny i… dobrze wyglądać. Oprócz wewnętrzych testów SHIMA w proces wdrażania nowych produktów chce zaangażować również użytkowników Skuterowo.com. Praktyczne opinie na temat funkcjonalności czy też komfortu użytkowania służą temu, by rękawiczki SHIMA jeszcze lepiej odzwierciedlały realne potrzeby użytkowników jednośladów. To również gwarancja tego, że oferowane przez SHIMA rękawice spełniają wymagania najbardziej wymagajacych klientów, dając im możliwość czynnego uczestnictwa w kreowaniu nowych produktów.

Firma SHIMA chce udostępnić do testów nowoprojektowane modele rękawic na sezon 2011. Dlatego wszyscy chętni mają okazję zapisać się poprzez stronę internetową do zupełnie darmowego testowania najnowszych modeli rękawic. Po testach rękawice przejdą na własność testujących.

Warunkiem uczestnictwa w programie testowym jest zapisanie się poprzez formularz na stronie oraz przekazanie swojej opinii na temat otrzymanego produktu po określonym czasie użytkowania rękawic.

Liczba par rękawic do testów jest ograniczona. Pierwszeństwo w programie TestFly2010 mają członkowie FlyClub Shima.
Więcej informacji na temat testów oraz rękawic SHIMA na stronie klubu marki SHIMA www.flyclub.shima.pl oraz na stronie producenta www.shima.pl

Testowany skuter jest użytkowany przeze mnie od kwietnia 2009 roku (model 2008).  Przebieg 4400 km, prawie bezawaryjnie (urwana jedna z części linki gazu).

Stylistyka. Chyba najmocniejszy punkt Matrixa, przede wszystkim nie jest klonem żadnego skutera, wszystko zaprojektowane jest od podstaw. Z przodu charakteryzują go dwie lampy o ostrych krawędziach, co ciekawe w jeden z lamp jest soczewka do świateł dziennych.  Ogólnie Matrixa cechują ostre linie widoczne również z tyłu. Całości charakteru dodają takie smaczki jak czerwony zacisk tarczy hamulcowej, pseudo sportowy wydech, elektroniczne zegary. Zobacz wideo prezentujące ten model:

Prowadzenie. Jest to kolejny mocny punkt Matrixa, skuter lubi zakręty, świetnie w nie wchodzi nawet przy prędkościach podchodzących pod 70 km/h, ale tylko na suchej nawierzchni, bo gdy popada, opony oryginalnie montowane sprawiają, że czujemy się dosyć nie pewnie na mokrym asfalcie. Ale Kendy na suchym asfalcie według mnie dają wystarczająco radę.

Hamulce. Matrix jest wyposażony w hamulec przedni tarczowy oraz tylni bębnowy.  Przednia tarcza hamuje bardzo ostro, a hamowanie tarczą można łatwo dozować, bez problemu zhamujemy go z 65km/h w dosłownie w 3-4 sekundy.  Niestety tylni hamulec jest wykonany chyba z gumy do żucia, nie nadaje się do niczego innego niż do spowalniania.

Jednostka Matrixa jest stosunkowo trwała

Silnik i osiągi. Jest to dobrze wszystkim znana i sprawdzona jednostka 2-suwowa Keeway/CPI chłodzona powietrzem zbudowana na bazie silnika Minarelli Horizontal, lecz są trochę inne wymiary, itp… Silnik jest trwały, i mało awaryjny.  Osiągi jak na 2T nie są duże, bo prędkość maksymalna to jakieś 65-70km/h(u mnie około 68km/h) zależna od dotarcia, użytkowania itp… Przyspieszenie do 45km/h jest bardzo dobre, później idzie trochę wolniej, ale i tak chińskie 4T zostają w tyle. Wiadomo, nie jest to sportowy skuter, ale do sprawnego przemieszczania nadaje się idealnie. Dźwięk silnika jest również bardzo przyjemny dla ucha.

Zawieszenie. Jest twardo zestrojone, co prawda ładnie dzięki temu się wchodzi w zakręty, ale momentami bywa wkurzające, gdy jedziemy po pofalowanej, krzywej drodze, wtedy potrafi naprawdę mocno wytrząść, przez co nie radze wozić nic szklanego w bagażniku (mam złe doświadczenia z wybuchniętym desperadosem w bagażniku). Tylni amortyzator ma regulację twardości, dzięki czemu można sprawić że będzie miększy.

Kierowca doceni ergonomię elektroniczej deski

Pozycja kierowcy i pasażera. Matrix ma dość wysoką podłogę, przez co wyżsi ludzie mogą haczyć kolanami o kierownice. Wygoda kanapy jest średnia, w nowych modelach już to poprawiono i jest o wiele wygodniejsza, spokojnie zmieści 2 średnich rozmiarów osoby. Kierowca ma świetny widok na elektroniczne zegary podświetlane na niebiesko są czytelne w nocy jak i w dzień. Minusem jest mało miejsca na nogi dla pasażera, co może przeszkadzać na dłuższą metę.

Bagażnik. Jest on nawet sporych rozmiarów, spokojnie zmieści kask marki “Tornado”. Dodatkowo posiada pod kanapą mały schoweczek na klucze.

Spalanie. Skuter pali średnio 3,6 litra na 100km, przy zbiorniku paliwa trochę ponad 5 litra.

Oświetlenie. Keeway posiada bardzo mocne światła przednie jak i tylnie, świecą bardzo daleko oraz jasna, a tylni stop ma bardzo ostre światło. Wszystkie żarówki są marki Philips, więc rzadko się palą, u mnie na razie w ogóle się nie spaliły.

Matrix jest bardzo dobrej jakości skuterem, plastiki są grube i wytrzymałe,  spasowanie również jest bardzo dobre. Jest mało awaryjny, wiadomo, czasem coś się stanie małego, ale to raczej normalne. Przeszkadzać może słaba prędkość maksymalna która jest powodowana krótkimi przełożeniami, ale wystarczy kupno Malossi Multivara za 250 zł, i skuter ma osiągi jak Kymco Vitality. W tej klasie cenowej (około 4 tys.zł) Keewaye są najrozsądniejszym zakupem zaraz po Kymco Agility, bo pomimo że Matrix jest chiński, bardzo różni się od innych wyrobów i coraz częściej można spotkać Keewaya z przebiegiem 20 tyś.km i wyżej…

Wyposażenie. Każdy fabrycznie nowy Keeway F-act wyposażony jest w: elektroniczny zegar (wraz z obrotomierzem i wskaźnikiem napięcia akumulatora), kufrem oraz alarm. Także nie można zapomnieć o blokadzie kierownicy. Są to bardzo przydatne dodatki zabezpieczające pojazd przed kradzieżą.

Stylistyka. F-act prezentuje się sportowo dzięki malowaniu skutera a także dzięki wyglądzie. Aluminiowa nakładka na podłodze nadaje mu uroku wewnątrz. Czarne felgi nadają mu elegancji.

Jazda. Skuterem jeździ się przyjemnie, praca silnika jest w miarę równa. Wiadomo jest to 2suw, więc nie spodziewajmy
się tak cichutkiej i kultularnej pracy jak w czterotakcie. 12 calowe felgi i opony z przodu 120/70 z tyłu 130/70 pozwalają na bezpieczną jazdę. Jednak trzeba powiedzieć, że opony oryginalnie założone w F-act’cie sprawiają, iż jazda po mokrej nawierzchni jest niczym na lodzie. Skuter pewnie trzyma się nawet w ostrych zakrętach przy większej prędkości.

Osiągi. Przyśpieszenie F-acta jest jako tako dobre, lecz gdy przekręciłem manetkę na ”full” to na elektronicznym liczniku ukazało się 70km/h – v-max jest troszeczkę zbyt mały. Nie ma się co oszukiwać osiągi F-acta nie są najlepsze i pod tym względem nie może konkurować z innymi skuterami.

Spalanie. Przy normalnej jeździe skuterek apetyt na paliwo to ok. 3l/100km. Myślę że jest to bardzo dobry wynik. Przy agresywnym użytkowaniu nasz silnik zadowoli 3.5 – 4 L na setkę.

Funkcjonalność. F-act nie posiada ogromnego schowka pod siedzeniem, jest dość mały. Lecz zwykły, integralny kask spokojnie się mieści, mieszczą się także bez problemu kaski otwarte.

Zegary w testowanym Keeway'u przezentują się naprawdę wyśmienicie. Zwłaszcza nocą.

Kokpit. Zegary są ładne i czytelne. Oprócz prędkościomierza zobaczymy również: obrotomierz, wskaźnik ilości paliwa, ilości oleju oraz miernik poziomu naładowania akumulatora. Po za tym skuter wyposażony jest bardzo przydatny gadżet: cyfrowy zegar, dzięki któremu nie musimy patrzeć na nasz zegarek na ręce czy też telefon komórkowy, co zwiększa nasze bezpieczeństwo.

Jeżeli szukacie: dobrego jakościowo, w miarę bezawaryjnego, względnie szybkiego skutera do 4300zł to porozglądajcie się za F-act’em. Skuter wygląda sportowo, wyróżnia się wśród tłumu.

Parametry techniczne (dane producenta):

Długość 1800 mm
Szerokość 700 mm
Wysokość 1100 mm
Rozstaw osi 1270 mm
Masa własna 96 kg
Max. ładowność 165 kg
Rodzaj silnika 1-cylindrowy, 2-suwowy
Chłodzenie powietrzem
Moc z blokadą 3 KM / 6500 obr/min
Max. moment
obrotowy 3.92 Nm / 7000 obr/min
Hamulce tarczowy przód
bębnowy tył
Rozmiar opon 120/70 – 12 przód
130/70 – 12 tył
Max. prędkość ok. 70km/h (po odblokowaniu)
Zużycie paliwa 3l
Zbiornik paliwa 4.8 L
Liczba miejsc 2

Rozmiary. Jednoślad ten jest dość niewielkich gabarytów. Waga nie jest duża, a co za tym idzie jest on łatwy do opanowania dla początkujących. Osoby niskiego i średniego wzrostu nie będą miały problemów z prowadzeniem. Niestety wysocy kierowcy mogą napotkać pewne problemy z miejscem na kolana. Hurricane jest dobrze wyważony, dzięki temu łatwo i sprawnie pokonuje się nim zakręty zarówno jadąc z każdą prędkością.

Zawieszenie. Jest odpowiednio zestrojone. Skuter ten płynie dosłownie poprzez nierówności polskich dróg. Z pewnością jest to jego dobra cecha.

Wielki plus Huraganu to schowk pod kierownicą. To typowo miejska maszyna

Z bliska. Jednoślad sprawia wrażenie przemyślanej konstrukcji. Kanapa mimo tego, że dość twarda jest w miarę szeroka i zapewnia należyty komfort dla dwóch niezbyt dużych osób. W oczy rzuca się masywny wydech ze sporym wylotem – dużo za dużym jak na tę pojemność (jednak to tylko atrapa, ze środka wychodzi mała rureczka). Pojazd ten można zaliczyć do grupy skuterów “typowo miejskich”, składa się na to kilka rzeczy, takich jak mały promień skrętu (bardzo ułatwia manewrowanie w zatłoczonych miastach), miękkie zawieszenie, dzięki czemu nie straszne są nam wyboiste miejskie drogi i oczywiście schowki na zakupy czy inne bagaże. W tak małym skuterze udało się wkomponować trzy schowki + kuferek (w wyposażeniu podstawowym) i uchwyt np. na torbę z zakupami.
W schowku pod siedzeniem kask integralny niestety się nie mieści z powodu umieszczenia naszym zdaniem niefortunnie akumulatora. Nieestetyczne są również wystające kabelki w schowku, ale jest możliwość ich ukrycia, co zmniejsza negatywny efekt. Kufer tylni pomieści bez problemu pełnowymiarowy hełm. Warto zaznaczyć, że doczepiany tylni bagażnik posiada oparcie dla pasażera, co jest rzadkością w tej klasie skuterów. Innowacją jest schowek w przedniej owiewce. Jest on niewątpliwie dobrym pomysłem zapewniającym znaczne powiększenie powierzchni bagażowej.
Za bezpieczeństwo skutera podczas naszej nieobecności odpowiada seryjnie montowany alarm czuły na wstrząsy z możliwością odpalania motoru za pomocą pilota (zasięg ok. 80 metrów).

Dodatkowo. Do dyspozycji mamy dwie nóżki (boczną i centralną), tej pierwszej używa się częściej, ponieważ jest szybciej i wygodniej, aczkolwiek na niestabilnym podłożu używałem centralnej. Niestety konstruktorzy nie przewidzieli możliwości odcięcia zapłonu po otwarciu nóżki bocznej, co byłoby bardzo przydatne. Jest to jednak domena przeważnie skuterów typu maxi i tutaj nie można tego odbierać jako wadę.

Deska rozdzielcza. Na kierownicy umieszczono podstawowe przełączniki takie jak światła (pozycyjne, mijania i drogowe), kierunkowskazy, klakson i starter. Na desce znajduje się duży wskazówkowy prędkościomierz (w miarę dokładnie wyskalowany), obok znajdziemy wskaźnik poziomu paliwa, a poniżej 3 kontrolki: świateł drogowych, rezerwy oleju i kierunkowskazów.

Silnik. Hurricane sprawował się bardzo dobrze, po odkręceniu manetki równym i żwawym tempem rozpędzał do ok. 70 km/h (przy wadze kierowcy ok. 85kg). Mimo chłodzenia powietrzem po jeździe 30 km z maksymalną prędkością silnik nie przegrzewał się, ani nie tracił mocy.

Spalanie. 2T. W cyklu mieszanym utrzymywało się na poziomie 3.2l/100km.

Keeway Hurricane. Mimo chińskiego pochodzenia cieszy się dobrą opinią wśród użytkowników. Pozwala na intensywne użytkowanie przez kilka sezonów. W serwisach aukcyjnych można spotkać egzemplarze z przebiegiem sięgającym 25 000 km. To dobre połączenie względnie niskiej ceny z dostateczną jakością i trwałością.

Pełna specyfikacja techniczna pojazdu:

Długość	1740 mm
Szerokość	660 mm
Wysokość	1130 mm
Rozstaw osi	1170 mm
Masa własna	84 kg
Max. ładowność	157 kg
Rodzaj silnika	1-cylindrowy, 2-suwowy
Chłodzenie	powietrzem
Max. moc	KM / obr/min
Moc z blokadą
(EEC)	2.4 KM / 7250 obr/min
Max. moment
obrotowy	2.4 Nm / 3750 obr/min
Zapłon	CDI
Rozrusznik	elektryczny, nożny
Hamulce	tarczowy przód
	bębnowy tył
Rozmiar opon	3.50 – 10 przód
	3.50 – 10 tył
Max. prędkość	43 km/h
Zużycie paliwa	< 2,5 L/100km
Zbiornik paliwa	5 L

Sym Jet Spot posiada LEDowe tylne światła

Wygląd. Nie będziemy tutaj dyskutować o tym czy jest ładny czy nie, bo to już jest kwestia gustu i myślę, że każdy sam sobie odpowie na to pytanie. Z przodu skuter ma duże światła, które nadają mu agresywności. Kierunkowskazy są ładnie wkomponowane w kierownicę, więc gdy robi się ciemno, widać je doskonale. Z tyłu można dostrzec bardzo ładnie dopasowane klosze lamp i LEDowe  światło stopu. Skuter jest również wyższy od większości innych skuterów, na których jeździłem (Kymco Vitality, Kymco Super 9, Sym Mio) co jest plusem.

Silnik. To oryginalna jednostka Sym, konstrukcja i części są japońskie – Hondy. Więc nie jest to żaden P/G, Minarelli Horizontal czy SF10. Silnik bez blokad jest w stanie rozpędzić Syma do prędkości 70km/h na prostej. Z blokadami 51km/h, a po ‘rozkulaniu’ 53km/h. Odblokowany silnik potrzebuje 6-ciu sekund, żeby rozpędzić Syma do prędkości 40km/h.  Silnik to 2-suw na gaźniku. Chłodzony jest niestety powietrzem.

Hamulce. Z przodu jest tarcza, a z tyłu bęben. To połączenie w zupełności wystarcza, żeby szybko zatrzymać skuter. Z zablokowaniem tylnego koła nie ma żadnego problemu. Zablokowanie przedniego to kwestia chęci.

Komfort. Jetem jeździ się bardzo wygodnie. Siedzenie jest miękkie. Po ok. 20km w dwie strony ‘cztery litery’ nie bolą.Zawieszenie jest dosyć miękkie.

Deska Sym'a jest w dużej mierze cyfrowa

Deska rozdzielcza i kierownica. Wszystkie dane (prędkość, przebieg (całkowity i dzienny), obroty, godzina i ilość paliwa w baku) są wyświetlane na wyświetlaczu ciekłokrystalicznym(LCD) podświetlanym na pomarańczowo. Po prawej stronie od wyświetlacza są 3 przyciski oznaczone literami:

1. M – Służy do przełączania między trybami: Przebieg całkowity, przebieg dzienny oraz godzina.
2. Ikona z symbolem słońca – Służy do rozjaśniania podświetlenia.
3. S – W trybie przebiegu całkowitego służy do przełączania się między milami a kilometrami, w trybie przebiegu dziennego zeruje przebieg dzienny, a w trybie godziny służy do ustawiania jej.

Po lewej stronie wyświetlacza są 4 kontrolki:

1. Kierunkowskazy
2. Światła drogowe
3. Rezerwa paliwa
4. Olej

Po obu stronach kierownicy są przyciski, które bardzo łatwo obsługuje się palcami. Po prawej jest rozrusznik i przycisk od odłączania zapłonu, a z lewej przełącznik między światłami mijania a drogowymi, przełącznik kierunkowskazów, klakson i mruganie długimi (passing).

Spalanie. Jak ma się zablokowany skuter to się jeździ 45km/h i przy tej prędkości skuter palił 3l/100km. Po odblokowaniu jeżdżę szybciej i Sym potrafi spalić nawet 3.5-4l/100km. Bak ma pojemność 6.3l co wystarcza na ok.180km.

Sym Jet Sport X 50R jest dobry na pierwszy skuter, ale cena (7300zł) jest za duża jak na skuter chłodzony powietrzem z bębnem z tyłu. Ja przy kupowaniu miałem szczęście, bo w salonie skuter stał 2 lata i kupiłem go w roku 2009 za 5000zł.

Czas mija i na liczniku przejechanych kilometrów wybiło ponad 1735. Tak jak to było opisane w poprzedniej relacji skuter jest użytkowany na terenie Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Duże natężenie ruchu, korki, dziury w drodze to krajobraz towarzyszący temu rejonowi naszego kraju.

Komfort. Przez 1000km komfort jazdy nieznacznie ale się zmienił. Zaczynając od kanapy – nadal jest wygodna i dopasowała się do mojego ciała. Po przejechaniu 1700 km lepiej czuć skuter pod sobą. Następny element to tylne amortyzatory. Niestety, ale zacząłem bardziej czuć dziury w drodze – to efekt dopasowania się tylnego zawieszenia do mojej masy ciała (125 kg).

Mocowanie stopki, które uległo samoistnemu rozkręceniu

Awarie. Podczas ostatnich kilometrów eksploatacji miało miejsce kilka awarii, zarazem tych mniej i bardziej poważnych.

1. Akumulator. Niedostatecznie wydajne ładowanie podczas używania świateł mijania. Zmusza to do używania w dzień lamp pozycyjnych, co nie jest zgodne z polskim prawem.

2. Przedni hamulec. Po przejechaniu ponad 500 km rozsypał się przedni hamulec tarczowy. Sprawa bardzo dziwna, ale prawdziwa. Serwis miał i pewnie ma problem z ustaleniem co się mogło stać.

3. Stopka centralna. Podczas jazdy dziwnym trafem odkręciła się śruba mocująca stopkę główną i cudownie podczas jazdy znikła. Domowym sposobem zostało to naprawione – wkręcono nową śrubę.

Zerwanie układu hamulcowego

4. Tłumik. Przy ciągłej jeździe na dystansie 92km odkręciła się wyparowała śruba od mocowania tłumika.

5. Gaźnik. Po przebiegu 1500km zaczęły się problemy z gaźnikiem. Ze wszystkich możliwych uszczelek zaczął przeciekać. Wymiana gaźnika została dokonana w ramach gwarancji.

6. Trzpień trzymający tylne zawieszenie z silnikiem. Podczas jazdy stwierdziłem luz na trzpieniu trzymającym całe tylne zawieszenie.  Objawia się to ruchami tego układu w osi X (poziome ruchy całego zawieszenia w granicach 0,5cm). Natychmiast zgłoszono ten fakt do serwisu – do wymiany cała tuleja w którą wchodzi trzpień.

Muszę także napisać o reakcji/szybkości firmy Inca w kwestii dostawy części do serwisu….. Około miesiąca czekałem na przedni hamulec. Przytoczę słowa przedstawiciela marki wyartykułowane do  serwisanta interweniującego w mojej sprawie: “Co mam zrobić? Jeszcze kontener z częściami z Chin nie przypłynął…”

Pomijając, jakby nie były poważne powyższe problemy/awarie, nie mam nic do zarzucenia skuterowi. Spalanie paliwa po dotarciu spadło z ponad 4l/100km na 3,2-3,5 l/100km – zależnie od tzw. ciężkiego nadgarstka.

Modyfikacje. Ktoś gdzieś napisał – GPS w skuterze? Niemożliwe! Ten kto to napisał nie zajrzał w ten temat: GPS w skuterze. Taki zabieg można dokonać tanio i bez większych ingerencji w pojazd.

Dodatkowe odcięcie zapłonu. Jest to następna przeszkoda po alarmach, których w Street’ce nie ma, aby zniechęcić amatorów cudzej własności. Zobacz jak tego dokonałem.

Pomimo wszelkich utrudnień jakie napotkałem jako użytkownik INCA Street, mimo wielu negatywnych opinii na temat tzw. Chińczyków (skutery sprowadzane z Chin), polecam ten skuter osobom mniej zamożnym, koszt zakupu waha się w okolicach jednej średniej krajowej.

Do zobaczenia po przejechaniu 3000 tys. kilometrów!

Wygląd. Skuter nie wyróżnia się wśród innych skuterów tej klasy czymś szczególnym. Jest mały i cichy. Co prawda czerwono-czarny kolor nadaje mu elegancji, ale i tak może przejechać po drodze nie wywołując poruszenia na drodze. Przednia lampa znajduje się w kierownicy, co może stanowić wielki plus, gdyż świeci w kierunku skrętu, a więc znacząco poprawia bezpieczeństwo. Świeci z umiarkowaną siłą , która pozwala na jako tako bezpieczna jazdę. Tylna lampa mogła by być ciekawiej wykonana, ale w końcu to skuter z założenia niskobudżetowy z Chin. Felgi o rozmiarze 10 cali, są nieco za małe jak na polskie drogi. Skuterek prezentuje się zwyczajnie, bez wodotrysków.

Ergonomia i komfort. Z powodu niskiej wagi – skuter waży zaledwie 82kg, i dlatego też podskakuje na nierównościach. Na w miarę równych drogach prezentowany Zipp daje się dobrze kontrolować. Jazda z pasażerem jest możliwa, ale pod warunkiem, że te osoby nie są zbyt wysokie, inaczej po prostu zabraknie miejsca, jazda będzie mało komfortowa.

Vapor posiada funkcjonalną deskę rozdzielczą jak na te klasę pojazdów

Funkcjonalność. Zipp Vapor jest bardzo funkcjonalny. Wielką zaletą jest obszerny schowek w kolumnie kierownicy – zmieszczą się tam  nawet drobne zakupy. Szkoda tylko że schowek nie jest zamykany. Natomiast, pod siedzeniem znajdziemy schowek który pomieści kask typu jet. Deska rozdzielcza: Cyfry są w miarę czytelne – cały licznik prezentuje się o wiele lepiej niż w bliźniaczych modelach Zipp’a Vapor’a . Prędkościomierz jest wyskalowany do 80km/h lub 50mph. Na prawej stronie znajduje się wskaźnik poziomu paliwa, kontrolkę świateł długich i migaczy oraz kontrolkę która poinformuje nas (zacznie migotać) gdy nasza komórka zadzwoni nam podczas jazdy. Wlew paliwa znajduje się za kanapą.  Producent podaje, że bak paliwa ma 5,5l pojemności, lecz niektórzy twierdzą że w rzeczywistości 6,5l.  Zipp Vapor posiada ABS z przodu, pilot zdalnego uruchamiania, alarm oraz kufer do którego zmieszczą się dodatkowe rzeczy.

Jednostka napędowa. Silnik jest czterosuwowy, chłodzony powietrzem, osiąga on moc 3.5 konia przy 7500obr/min, skuter maksymalnie rozkręca się do ok. 8300obr/min i wytwarza wtedy ok. 4.3km mocy. Gdy odpalałem Zipp’a Vapor’a, usłyszałem charakterystyczny dźwięk czterosuwa. Do 40km/h skuter zbiera się w miarę żwawo, ale po przekroczeniu tej prędkości wyraźnie opada przyśpieszenie. Zablokowany Vapor osiąga prędkość 55 km/h licznikowo, a odblokowany 70-80.

Hamulce. Z przodu zamontowano hamulec tarczowy, a z tyłu klasyczny bęben. Mimo iż skuter jest lekki, żeby wyhamować Zipp’a za pomocą tylnego hamulca, trzeba wciskać go do oporu, za to tarcza doskonale rekompensuje jego niedomagania.

Vapor to tania propozycja dla np. rozpoczynających swoją przygodę ze skuterami

Ekonomia i wykonanie. Skuterek podczas jazdy poza miastem pali 2.2l na 100km, w korkach za to apetyt na paliwo wzrasta – 3l. Zbiornik paliwa wystarcza na około 250km. W zależności od stylu jazdy spalanie może ulec nieznacznej zmianie. Plastiki są dobrze wykonane. W dłużej eksploatacji skutera, wiele użytkowników narzeka na łamanie się tylnych elementów znajdujących się przy wlewie paliwa.

Zipp Vapor jest droższy od bliźniaków i moim zdaniem lepszy – cena tego skutera waha się między 2799, a 2999zł. Gdy szukacie małego, zwinnego, ekonomicznego skutera to koniecznie zwróćcie uwagę na te propozycję. Jeżeli jednak nie chcecie takich ”bajerów” jak ABS czy alarm, radzę zwrócić uwagę na podobne pojazdy innych marek, których wyposażenie jest uboższe, za to też powinniśmy być zadowoleni z niskiej ceny zakupu i eksploatacji.

Zalety

+ niska cena
+ małe gabaryty
+ małe spalanie
+ niskie koszty utrzymania
+ małe spalanie
+ lepszy design w porównaniu do bliźniaków Vapor’a.

Wady:

- średnie wykonanie
- małe koła
- mało miejsca dla pasażera
- po przekroczeniu 40km/h skuter dość słabo przyśpiesza.

Warto wspomnieć, że najlepiej kupować skuter z małym tuningiem lub bez takowego (np. wydech + wariator). Można też kupić skuter w pełni stuningowany, ale to wtedy kiedy miałby on być dedykowany do stuntu lub jest to pojazd pewny, od osoby znajomej, a i my wiemy, jakie konsekwencje ma kupno skutera po pełnym tuningu. (Większa awaryjność, mniejsza wytrzymałość etc.).

Zatem krok po kroku prześledźmy cały tok zakupu: Szukamy ogłoszenia i widzimy swój wymarzony skuter obok którego jest napisane “okazyjna cena/niska cena” te słowa działają na nas jak lep na muchę. Znajdujemy numeru telefonu i dzwonimy. Kiedy sprzedający się odezwie zadajmy mu kilka podstawowych pytań:

• Czy pojazd posiada dokumentację potwierdzającą przebieg?
• Czy możemy prosić o otrzymanie dokładnych zdjęć każdego defektu?
• Czy jeśli po przyjeździe na miejsce (często oddalone o kilkaset kilometrów) okaże się, że pojazd jest niezgodny z opisem w ogłoszeniu to sprzedawca zwróci nam koszt podróży?

Jeśli sprzedawca takiego pojazdu po tej partii zapytań niechętnie będzie kontynuował rozmowę to mamy pewność, że możemy szukać dalej, a ta oferta nie powinna zajmować naszej uwagi.

Ciepły silnik przed oględzinami powinien zwrócić naszą uwagę

Na co zwrócić uwagę w czasie oględzin (niektóre będą szczegółowe, wybrane):

- Po przyjeździe na miejsce spotkania sprawdzić czy silnik jest rozgrzany czy zimny. Często bywa że skuter ciężko odpala na zimnym silniku, albo odpala przy pomocy AutoStart. Sprzedawca przez przyjazdem rozgrzewa maszynę aby ukryć ten fakt.

- Patrzymy na opony (jeśli tylna będzie wykazywać nadmiarowe zużycie mamy 90% na to, że właściciel “palił gumę”).

- Kontrola wzrokowa ramy ( jest jeszcze jeden sposób: jak jedziemy owym skuterem puszczamy kierownice i patrzymy czy skuter jedzie prosto, jeśli nie to znaczy, że pojazd jest powypadkowy i geometria ramy została naruszona. W przypadku stwierdzenia takiej usterki absolutnie nie powinniśmy kupować takiego pojazdu.

- Wzrokowa kontrola klocków i tarcz hamulcowych.

- Kontrola skuteczności działania hamulców.

Uczciwy sprzedawca nie boi się przyznać do ew. usterek pojazdu.

- Słuchowa kontrola pracy silnika. (Czy np. nie przerywa)

- Kontrola pasa napędowego. (Nieobowiązkowe, bo sprzedawca może się nie zgodzić na otwarcie przekładni).

- Kontrola akumulatora.

- Ogólna kontrola wzrokowa elementów przekładni bezstopniowej. (Jak przy pasku).

- Kontrola pracy rozrusznika. (Czy nie zgrzyta, jaka jest jego skuteczność).

- Wzrokowa kontrola pracy układu oświetleniowego. (Czy światła świecą tak jak mają, czy są dobrze ustawione).

- Kontrola działania sygnału dźwiękowego.

- Wzrokowa kontrola stanu nadwozia i elementów mocujących. (Czy są śrubki mocujące plastiki)

- Sprawdzić numer ramy i silnika.

Powyższe czynności zapewne pomogą nam w nabyciu sprawnego i co najważniejsze bezpiecznego pojazdu.Sposób i charakter użytkowania pojazdu mają decydujący wpływ na przyszłość pojazdu i jego awaryjność.

Inicjatorem wycieczki był Przemek ze Skuterowo.com, który od nieco dwóch tygodni jeździ na własnych dwóch kółkach, dziennie pokonując ponad 120 km dojeżdżając do pracy. Taka podróż to świetna możliwość podszkolenia swoich umiejętności w nieznanym terenie przy okazji podziwiając uroki podwarszawskich miejscowości z głównym zamiarem zdobycia jednego z najwyższych masztów w Polsce. W sumie w moim przypadku to też była ciekawa propozycja. Mając nieco ponad 10 lat wraz z kolegami sam chciałem tam dotrzeć, pod samą konstrukcję. Moje marzenie miało wreszcie możliwość się spełnić.

Wyjazd z Warszawy - zakorkowana Puławska - Kymco New Dink

Piątek był bardzo upalny, w słońcu ponad 30 stopni, mimo, że wyruszaliśmy około 18. Ruch na wylotówkach Warszawy też był upiorny. Przemek, który dopiero zaczyna swoją przygodę ze skuterem miał trochę obaw w korkach, ale świetnie sobie poradził, choć było kilka sytuacji w których, jak mówi “ciśnienie skoczyło”. W sumie nie ma się co dziwić, połowa stołecznej społeczności w piątkowy wieczór wraca do swoich domów oddalonych o kilkadziesiąt, czy kilkaset kilometrów, a w takim upale nie trudno o dekoncentrację, czy brak cierpliwości do kierowców jednośladów, którzy “złośliwie” przeciskają się między samochodami, żeby tylko pokazać, że “Ja w Korkach nie Stoję”.

Przemek z początku odrobinę się obawiał dużego ruchu. Jednak poszło mu znakomicie

Pierwszy najtrudniejszy etap to wydostanie się ze Stolicy. Sam dojazd z miejsca startu (Warszawa – Mokotów) do Piaseczna zajął nam około 20 minut. Dopiero tam mogliśmy odbić na Złotokłos – w bardziej spokojnie okolice. Nie tylko ruch był mniejszy, ale też było nieco chłodniej i więcej cienia – lasy i pola to nieodłączny obraz tamtych okolic. Powietrze było bardzo rześkie, niemal wiejskie klimaty. Uroku dodawał też piękny zachód słońca. Całość psuły oczywiście wszędobylskie owady. Po przejechaniu kilku kilometrów oba nasze skutery były “sygnowane” komarami, muchami, które zamierały w różnych pozach.

Po kilkunastu minutach spokojnej, turystycznej jazdy ze średnią prędkością 50 km/h minęliśmy Szczaki – polską stolicę działkowiczów. Mieszczą się tam największe ogródki działkowe w Polsce. To miejsce dla mnie szczególne, spędzałem tam każde wakacje swojej młodości. Stamtąd już niedaleko było do celu. Zaledwie 7-8 km. Jednak to był najwyższy moment na dłuższy postój.

Pora na przerwę i rozeznanie się po okolicy: Mroków

Ciepły wieczór działa na jednostki napędowe zwłaszcza na długich dystansach niekorzystnie. Zwłaszcza Przemek obawiał się o swoją INCA Sprint – obudowa przekładni była już tak gorąca, że wręcz można było się poparzyć. To był fajny moment na zrobienie zdalnych zdjęć obiektu nadawczego – celu wycieczki. Doskonała widoczność dodatkowo to ułatwiała. W międzyczasie spadała nie tylko temperatura naszych silników, ale też całego otoczenia. Nareszcie można było założyć już kurtki, bez obaw o własne zdrowie.

Przemek szukając dalszej drogi

Ruszamy dalej, po przejechaniu kilkuset metrów okazało się jak wielki błąd popełniliśmy. Odbiliśmy na wschód zdecydowanie za późno. Naszym oczom ukazał się znak zwiastujący ślepą uliczkę. Był to wjazd do lasu. O ile kleszczy nie ma co się obawiać, o tyle nie była to ekspedycja na crossach, a skuterach. Jazda w błocie przez kilka kilometrów nie wchodzi w grę!

To co, wracamy?

Popatrzeliśmy głupio na siebie i bez słowa zawróciliśmy ustalając nowy cel… Warszawa! Gdyby choć zasięg 3G umożliwiał zaczytanie map do naszych GPSów… Woleliśmy nie ryzykować i najzwyczajniej wracać do domu. Zwłaszcza, że Przemek miał ograniczony czas. I tak zrobiliśmy już ponad 40 kilometrów.

Powrót do stolicy zdecydowanie był już łatwiejszy. Zero korków i znana trasa. Niecałą godzina i zawitaliśmy Czerskiej w Warszawie. Zaraz po dobiciu do mety wzięliśmy karty pamięci z obu aparatów i z uśmiechem politowania przeglądaliśmy to, co znajduje się w poniższej galerii.
Z całej ekspedycji wyciągnęliśmy jednak wnioski – jak na Łazy to tyko przez Lesznowolę. Zapewne kolejna próba będzie lepiej zorganizowana i dotrzemy na miejsce, a na pewno znajdzie się jeszcze ktoś ze Społeczności, kto będzie chciał do nas dołączyć.

Zobacz pełną galerię: